Duygusallık ve Türk kadını…

Hn.efendiler, Beyefendiler,

Bu yazı bir genelleme değildir, ve her toplumda olduğu gibi, sorunlarla yaşayan belirli bir kısımdan söz etmişimdir.

Hangi toplumun kadınından söz ediyoruz? Amerikalı ve ya İngiliz olan kadın mi ?

yoksa Türkiye de dünyaya gelen, ergenlik dönemi geçiren, büyüyen ve en son, her şeye rağmen yine kadın olmaya çalışan, kadın olmaya başaran, birey mi?

Hiçbir konu hakkında genelleme yapmak doğru değilken, kadınlar hakkında genelleme yapmak daha büyük bir hata olur.

Ben burada Türkiye de yaşayan ve büyüyen kadını ele almaya çalışacağım.

Türk kadınını tanımak istiyorsanız: ihanet mi eder, yalancı mı, aldatır mı, düzenbaz mı,

yoksa iyi ve mükemmel bir melek mı?

Bunu öğrenmek için, önce yaşadığı ve büyüdüğü ortamı tanılamak gerek.

Ben şahsen, bir yabancı olarak 7.5 yıl Türkiye de kaldıktan sonra, şu yorumu yapabilirim ki, Türk kadını adam öldürse bile, günde 50 defa aldatsa bile yine suçlu tanındığı kadar suçlu değildir.

Peki, o hata yapan, suç işleyen bazı Türk kadınlarını bu hale getiren şey nedir?

Erkek egemenliği, aşırı derece de baskın olduğu bir toplumdur burası, bunun için örnek çok:

Erkek adamın çocuğu erkek olur. Kadın caz tek başına napar, herif kız gibi oynuyor, aptal sarışın, kadının saçı uzun aklı kısa, kız gibi araba kullanıyorsun, ve bunlar gibi yüzlerce içi boş ve zararsız görünen ama aslında uzun yıllardan beri bu topluma enjekte edilmiş, geleneksel ve tehlikeli bir şekilde, kadınlara karşı, yön belirleyen laflar.

Bir çift anne baba, çocuk sahibi olduktan sonra, onların çocuğu erkek olursa hayatları başka yöne, kız olursa bambaşka bir yöne gider. Bu toplumda kız çocuk, bir erkek çocuk gibi terbiye ve eğitim almaz, bakılmaz, sevilmez, tanımlanmaz ve benimsenemez.

Kız çocuk, daha 4–6 yaşlar arasında iken bile, nasıl ayrı bir muamele göründüğünü fark etmeye başlar. Genelde ailelerin yüzde 90’ı, çocuk psikolojisinden pek anlamadıkları ve araştırmak istemedikleri için o yaşta ki kız çocukları nasıl evdeki kavgalar, baskılar ve tavizlerin fakına vardıkları ve bütün bu olayları kendi beyinlerinde kayıt ettiklerinden de haberleri olmayacak , hal bu ki aslında o yaştaki o kız çocuk, kayıt etmiş o görüntülerle büyürken, kendine yön verip, ergenlikte ve sonra ki dönemlerde de, kendi hayatı için kararlar verecek.

10 ve ya 14 yaşında bir erkek çocuk çıplak bir halde evde, sokakta dolaşması, ailenin gururu olurken,

6 yaşında bir kız çocuk için aynı şey söz konusu bile olamaz,

Erkek çocuk, (istemezse bile)

kırmak, dökmek, yırtmak, bozmak, dövmek, bağırmak için teşvik edilirken,

kız çocuk, sessiz kalmak, saklamak, başını aşağıda tutmak, hızlı koşmamak, yüksek sesle konuşmamak, kaderine razı olmak, zayıf ve çaresiz birey olarak tanımlanmak üzeri eğitim görür ve büyür.

Ve işte bu nedenlerden dolayı, en önemli evre, yani ergenlik dönemin başlangıcı ile birlikte başlayan acılar, değişimler, güzel , derin ve isimsiz hisler ve istekler, fiziksel belirtiler, o bizim ufacık savunmasız kızımızı sarar durur, ve bu ara anne baba hiç oralı olmadan, yardım etmeden, bizim kız zaten kendine en başta yalnız hissettiği için, bu evreye de kendi başına halletmeye çalışır.

En ufak yaşlardan itibaren gizlice yaşamaya, keyif almaya ve sorunlara çözmeye öğrenen ufak ve savunmasız kız, ergenlikle birlikte seks ve duygu isteklerine de kendi başına ve sessizce çözmeye karar vermiş olur ve burada yaşadığı hatalar, yanlış seçimler, acele ile seçilmiş sevgililer ve partnerler, sürekli başını derde soksa bile, bu sorunlar aslında kendisinden kaynakladığını ve bunun kökeni kendi ailesinden geldiğini bilmek yerine, hep karşı tarafı suçlamaya çalışır.

Tabii karşı taraf yani erkekler de birer melek olmadığını hepimiz çok iyi biliyoruz, en ufak yaşlardan bile, aile büyüklerinden , hırçın, saldırgan ve taciz eden bir varlık olmaya teşvik edilen ufak erkek, ergenlik döneminden sonra bütün bu hayvansal dürtüleri gururla ortaya koymaya çalışır.

Bu ara bizim zavallı duygu dolu ergen kızımız, kendine cinsel ve duygusal isteklerle yalnız hissetmiş olmalı ki bu vahşi erkeğe dostluk eli uzatır, tabii amacı zararsızca, en ince duyguları, en derinden yaşamak ve fiziksel ve ruhsal olarak zarar görmeden mutlu olmak için bir nedeni sahip olmak.

Ama gelin bunu bizim vahşileşmiş ergen erkeğe anlatın , ne de olsa babalarından, amcalarından şunu öğrenmiş, ne kadar fazla kız ile birlikte olursa, daha erkek , daha karizmatik, daha tecrübeli, daha güçlü ve daha neler neler olur.

O yaştaki beyinsiz erkeğin tek isteği cinsel duygularını bastırmak, kendi çevresine havalar atmak ve kendi gücünü, kendine ispat etmek olduğu için, birlikte olduğu kızla her hangi duygusal bir amaç düşünmez ve duygu sözleri dile getirse bile ancak kendi cinsel amacına ulaşmak adına bir vesile olarak kullanır.

Bizim savunmasız, şefkat ve ilgiye muhtaç olan saf kızımız, mutlu bir şekilde her şeyini oğlana teslim ettikten bir sure sonra, çöpe atıldığını fark eder,

ve işte burada bizim masum kızımız, ne yazık ki yavaş yavaş o çift standartlı, yalancı, aldatan, duygusuz, sürekli intikam peşinde olan yaratığa dönüşe verir…

artık bu kadında duygu diye bir şey kalır mı..?

şimdi kim cesaret edip bu hale gelen bu yaralı kadına suçlayabilir ki?

Bir insana aç bıraktınız, hırsızlık yapma dediniz.

Bir insana dayak attınız, kendini savunma dediniz.

Bir insana sürekli yalan söylediniz, yalan söyleme dediniz.

Bir insanın bütün duygularını aldınız, harcadınız, duygu dolu ol dediniz.

Bir insana sürekli aldattığınız, aldatırsan öldürürüm dediniz.

Bir kadın size yalan söylerse, size aldatırsa, psikolojik durumunu ve geçmişte ki yaşadıklarını araştırın…

Dürüst bir kadın arıyorsanız, kendi geçmişinize gözden geçirin.