Evde Kalıp Sevişmek Varken Ne Bu Koşturmaca?

#PazartesiSendromu diye bir şey yok. İnsanlar okula gitmekten, işe gitmekten yoruluyor. Tam pazar günü gezme, yeme derken havaya giriyor sonra sabahın köründe kalk düş yollara. Yarım saatle yolu kurtaranlar dünyanın şanslı insanları. Bide saatlerce yol giden var işe gitmek için.

Yarı aç yarı tok simit yiyip küstürme başına küncü döken ya da elma kemiren zavallı insanlar yaptık kendimizi.

Koşarken yeni doğan günle beraber neleri kaçırıyoruz hayatımızdan

Halbuki güneş ne güzel doğar denizden, ördeklere ekmek atmak ne güzel. Kuş sesiyle uyanıp menemen yemek balkonda, küçük bir kayık ve sessiz bir denizin sahilinde kahve içmek...

Mutlaka hoşa giden bir şey olur sabahları. Sevişmek mesela. Sevdiğinin kollarında uyanmak güzel olmaz mı? Olur. Ama biz sürekli koşuyoruz. Dünyada yaşamak bu işte!

Bazı insanlar var onları dahil etmiyoruz. Onlar extrem yaşamlara sahipler. Kendi kurallarını kendileri koyuyor. Motoruyla gezenler, bisikletinden inmeyenler, ıssız koylarda kulübede yaşayanlar ya da karavanıyla her yer bana mesken deyip dolaşıp duranlar.

İşe giden insanlar hepinize kolay gelsin.

Koşarken kendinizi arkanızda bırakmayın olur mu?