Lezbiyenim ve çok yalnızım...

yardım almak istiyorsam" demişsin... bunu söylerken kastettiğin bşr sevgili bulmak için yardımdır umarım. onun dışında durumunun hormonal bir hastalık olduğunu düşünüyorsan yanılıyorsun derim. başkalarına da fazlaca kulak asma bu konuda dostum.

değişmez biliyorum dedin... değişmek istiyor musun?

kişinin kendisini kabul etmesi ve bunu sosyal ortama taşıması en önemli adımdır. senin durmunda olup da bunu sakladığı için aynı sıkıntıyı çekenler daha çözümsüzdür. senin bu durumu ailen ve sosyal çevrenle paylaşabilmen hem takdir gerektiren hem de doğru bir tavır. zamanla her şey yoluna girecektir. arkadaş ne sosyal çevren geliştikçe her şey akarını bulur. zor kısmı geçmişsin zaten.

kızlarda her zaman bulursun o güveni ve ilgiyi.Kabul etmek gerekirki kadınlar daha çok duygularıyla hareket ederler ( he tersleri pistir ayrı mesele duyguyu keser atarlar :D ) işin muhabeti bir yana ben ve benim gibi düşünenler seni yadırgamaz ( ama güzel kızları yadırgıyorum yukardada dediğim gibi :D ) tabi burda şuda önemli sen bunu kaçış yolu olarak görüp lezbiyenliği seçiyorsan ve partner buldugunda da bu sefer kaçış yolu olarak bir erkeği görebilirsin :)

bence illa bir yolun yolcusu olman gerekmiyor doğru dediğin birini bulana kadar kız ya da erkek bekle elbet çıkar karşına seni sevicek ya da değer vericek biri ama unutma her erkek biraz odundur beklentilerinizin sonu bir yerde gelsin :D sonsuza gitmesin :=)