18 yaşında bir bakire, umudunu yitirmeli mi?

Gelecek gibi görünmüyor. :( 60 yaşıma gelirim ve ilk erkeğim bir jigolo olur :( Sonraki de. Ondan sonraki de... :(

Bekliyorum zaten hata yapmamak için. Sevişmek fiili benim için hata değil, ama kişi(ler) hata olsun üzüleyim istemiyorum. :( Etraf it kopuk zaten.

İmkan sıfır bende... Açık-öğretime geçtim bir senelik. Seneye belki ara veririm. İstanbul'u terk edip ufacık, iğrenç bir ilçeye taşınmak zorunda kaldım ailemle.

Bir buçuk aydır kat kapısından dışarı adım atmadım, abartmıyorum.

Sosyal imkanlara kavuşsam da. Hem bu kadar gönüllü hem de müşkülpesent olmak çok zor. Kendimi değiştirmem, özüme ihanet olur. Asla yapmam.


İlahiyata vereyim dedim kendimi. Rahibe olmayı düşündüm cidden. -Tabii Scarlet Letter'ın etkisi büyük. Yakışıklı rahipler <3

18'i bitirdim, bu arada. :D Sene kaybı yüzünden. Ara vermiştim.

Daha çok sosyalfobik miyim antisosyal mi çözemedim. Azar azar ikisinden de var.


Dershaneye gitmem imkansız. Okuldan bile ayrıldım. Her sene okul değiştirdim. İnsanlardan nefret ediyorum. Toplumdan iğreniyorum. Çok zararlılar. Çok şey gördüm. Sokağa çıkmaya korkar oldum. Kendim gibi insanlar bulsam, üstlerine atlarım. Ama yok.

Bundan 4 sene önce de tek başıma kalmıştım. Daha 14'ümde tek derdim cinsellikti. Yine evden çıkmıyordum, yine kimseyle tek laf etmiyordum. Tek başıma ''ben neden hala...'' diye ağlıyordum tüm gün. Buraya geleceğimiz kesinleştiğinde zaten çok korktum. Biliyordum yine böyle olacağımı.

Ama neyse ki bu o kadar ağır değil. Birazcık yaş olgun olunca. Ama şimdi de yaşımdan dolayı endişeliyim. ''Ya hep böyle devam ederse?''. ''Bu yaşta bu kadar toy olmak utanç verici.''. Böyle düşünüyorum sürekli. :(

Çok geç oldu artık. Ufukta kimseler görünmüyor. :(

''bir şeyler yalayabilirsin''? :D klavyede elin sürçtü herhalde abud ankfamlög çöaç.f


Yaşlanmaktan korkuyorum. Ya bir de, şimdi çok geç değil ama böyle geldi böyle gitti olursam? :(

Ağlayacağım. Annem bile laf arasında cinselliğin ihtiyaç olduğunu söylemişti yeme-içmeden sonra. Gittim odama ağladım tek başıma. ''Bence ihtiyaç değil!'' diyorum her lafı açıldığında. Kendimi kandırmaya çalışıyorum. Değil ama ya, değli! Bunca dert varken dünyada. Mast ile karşılanabiliyorsa, seks neden ihtiyaç olsun! :(

Panpa, erotik malzeme arama lütfen. Belki aramıyorsundur da. Ben yine de uyarayım dedim. Öyle bir niyetin varsa vakit kaybetme benimle.

Kimsenin ağzına vermek değil. Azgınlığımdan değil. Sevgi, ilgi, sıcaklık. Bunlar yani.

Peki...

18'imde tek başımayım. Daha kötü ne olabilir. Yetişkin olmuşum. Ve ilk yetişkinlik yılım yapayalnız geçiyor. 11 ay kadar daha bu iğrenç ilçede yaşamak zorundayım. Minicik.

İki aya yakın zaman oldu taşınalı. Kafayı sıyıracağım. :(

''Sık dişini bir sene'' diyor ailem ama ben gencim. :( Gençliğimi yaşamak istiyorum. Bitiveriyor gençlik. Baki değil ki. Seneye kim öyle kim kala. Ayrıca ben bir sene boyunca eve tıkılı yaşamışım. Ya çok utangaç olursam ileride?

Ve ben şu anda hissettiklerimi yaşayamazsam... İleride belki hissetmeyeceğim.Dediğim gibi, utangaç olacağım zaten büyük olasılık. Ya ''benden geçti artık'' dersem ileride? :( ...

Bir tek arkadaşım yok bu ilçede. İstanbul'dan mecburen taşındık. Orada bir kız arkadaşım vardı, haftada iki kez buluşurduk. Ama yalnız ikimiz. İkimiz de erkeklerle ilgisi olmayan, ama olan :D kızlardık. Şimdi o sınava hazırlanıyor. Konuşamıyoruz da pek. Delireceğim.

Hiç ortam bilmedim hayatımda. Sevmem de. Hergelelerle kaşarların arasında durmam imkansız.

Nefes alamam. İğrenç. okullarda neler çektirdiler. Her gün ağladım. Her sene değiştirdim.

Açığa geçtim de kurtuldum.

Boşver.

Bana göre insan yok. :) Ben azize olacağım.

Yanıtlayan bey haklı, hisleriniz gayet olağan ancak doğru insan ile olmadığınız zaman bu size üzülmekten başka bir şey getirmez, sizin istedikleriniz çok masumane ancak sizi isteyecek olan insanlar sizi ne olarak görüyor, istedikleri sizinkine paralel mi? Hakiki bir sevgi ile karşılanabilecek şeyler sizin diledikleriniz, o da bir bey ile ancak zaman içerisinde oluşan bir süreçtir ve ileride eşi nazarıyla bakabildiğiniz insan size bu bağlılığı verebilir ancak...

Yine sizin kararınız ancak yaşınız gereği muhtemelen eğitiminize devam ediyor olmalısınız... Bu aradıklarınızı illa ki bulacaksınız, hepsi zaman ile olacak, siz geleceğinizi kazanmalısınız öncelikle...