Evliyim ve Babamla ilgili bir konuyu size açmak istedim.

her şeye vakıf olaya çalışıyor nasıl derim.Çok çok alıngan. Kıramıyorum bende.

o kadar yumşak bir ruslupla demeye çalıştımki, olmadı.'' Baba teşkkürer sen endişe etme biizm iletişimimiz böyle, sen kendini hiçyorma, problem yok, biz böyle anlaşıyoruz'' dedim.Mesajı vermeye çalıştım. Diğer türlü ''sen krşma '' demem lazım olmaz. Oda ''olsun benim hoşum gitmiyor eşim demen, beyim de' dedi. Ama biz aramızda böyle mutluyuz, bize normal geliyor'' diyememki:(

söylemeye çalıştım.Aa bu onun karekterş değişmesini beklemiyorum.Sadece bana değil her şeyde öyle.Merakeder, anlamaya çalışr. Eşimle telden bile görüşsek hep dikkat ederim. Dinlendiğimi bildiğim için. Mesela eimin arkadaşı arasa eşimi sorsa bende ''eşima kşam burda olur'' desem,'' neden eşim diyorsun beyim desene' der. Nasıl diyeyim ''ben beyim demek istiyorum bab '' diye? Alınır hemen.Dikkate alınmıyor düşünür.Hal böyle olunca bende hep dikkat ediyoum kelimelerime.Bu normale ben mi abartıyorum?

babmçok alıngandır, ben istemezmiyim konuşmayı?Ama buna açık biri değil. Bir şey desem alınır hemen. Denedim ama baktım kırılıyor daha demedim. Kuşatıcı ve bablık iç güdüsüyle yapıyor biliyorum.Diyemiyorum dediğimde biliyorum tvrını.Tanıyorum kendisiniPeki normalmi sizce böylemidir evlide olsa evlatları babalar?Ebeveynle?Yani şöyle özetlesiyeyim.Söylediğim her kelimeyi ama her kelimeyi o kadar dikkatli seçmem lazımki, o konu haline gelir çünkü.Eşimle konuşamıyorum bile çoğu zaman. O kendine göre

nasıl algılayabilirbunu kestiremiyorum. Buda ister istemez bende tedirginlik yaratıyor. Eşime babam olduğu için nedeninin bu oldğunuda diyemiyorum net.

Beraber değiliz.Babm oldukça fedakar koruma güdüsü olan öz verii, nazik biri.Ama bu konuda nedense kontrolü elinde olduğunda sanki rahat ediyor.Normalde hiç bir şekilde kötü, art niyet taşıyan bir karekterde değil. Bilakis yardmseverdir.Bunlar çok güzel huyları, özellikleri. O yönden hep gurur duyarım babamla.benim sıkıldğım nokta bu yönü işte. Bunu ona anlatamıyorsunuz. Farklı bir düşünce yapısına ve hayat felsefesine açık biri değil.belki mesleğini eve taşıyor onuda bilemiyorum.İdareci kendisi

evet her kelimem, babamı baz alarak kullanmaya çalışıyorum.Biliyorumki bir adım sonrasında '2 neden'' diyecek..Bu beni oldukça kasıyor, tedirgin ediyor.Eşime nasıl hitap edeceğimden birtarif vermeye kadar her kelimemi tartmam ne düşünür diye belirlemem lazım zihnimde.Alıngan olmasa demezmiyim ,'senin mantalitenle zaman zaman biizmkiler örtüşmeyebilir bu çok olağandır, (zihniyet derken değerlerimiz önceliklerimiz değil tabi temelde olan.) Sen aşıkkından yol çıkarsın ben veya eşimde b, c şıkkıneden

ben eşimle konuşşurken acaba n diyeceksin diye tedirgin olmamalıyım, bu normal değil ama sen içseleştiriyorsun bunu dediğimde'' demek isterdim. Ama bu mümkün değil.Mesla eşime bir trif verecek olsam benim kelimelerimden anlamaz sanki damadı diye düşünür, öyle değil niye böyle demiyorsun der konuşurken müdahale eder.Bende o yüzden nedesem acaba nediycek yine diye hep öngörü oluştumaya çlışıyorum.Kestiremiyorumki ne tepki verir. Halbuki eşim dediğimden anlar bizm ortak dilimizdir onda sıkıntı yok

eşimle iletişimimizde ama işte bunu gelde babama izah et. Mesla biri aradı diyelim eşimin arkadaşı bndecevap veriyorum trnak içinde '' eşim akşa saatlerinde evde olucak notunuz varsa ileteyim'' babam; '2eim eme , beyim de, güzel b,r kelime değil eş, ben hoşlamnmıyorum'' Ne yapabilirim?

doğrunun şıkı tek ve nettir bend biliyorum.Sanırım meslektaşız bende eitim okudum.İletişimin karşılıklı bireyler,n açık olması koşulu ile ggerçekleşdiğini biliyorum. Diğer türlüsü zaten monolog our.Ama kırılması söz konusu. bende kıyamıyorum ona hiç:(

Kırılma noktasınn farkındayım ne yolla olabileceğini.Ama çocuğuma diyebileceğimi babama diyebilecek obsiyonda değilim işte.Çocuğuma derim alınmazda ama babam alınır.Mesele eşimin arkaaşları geleckti çaya,yaklaşık on kişi kadar meslektaşları.O anda babam aradı diyemedim bile''baba bu akşam değilse yarın buyrun''Desem beni istemiyormusun diye düşünür eminim tanıyorum.Demeye çalıştm baktım alınıyor.Zor bir durum.Yoksa beynimde çözümlediğim çok nüanslar var ama hayata geçiremedikten sonra anlamı yok

farkındyım,beraberken o kadar dikkatliyim ki eşimle konuşmamızdan tutunda,beden diline kadar. Ama bu karekteri tutum ve davranış değişikliğine dönmesi çok güç.Ha döner mi?Elbette ama o zamanda kahr eder,ukte kalır içinde benim dediğimi kabullenmedi diye.Tanıyorum,içselleştireceğini biliyorum.Şöyle düşünse,benimle aynı düşünmeyebilirler,bu çok doğal, birey sonuçta farkındalık oluşacaktır.Ama düşünmez.koşuluz itaat bekliyor bence. Bu arada nazik biri,diktatör değil ama bu tavrı bu etkiyi doğuruyor

bu yazdıklarınızın atına harfi harfine imzamı atarım.Sizin gibi düşünüyorum..tabiki bizler bağımsız birer bireyiz.Ama anlaaz.İnanın yoksa neden bu kadar yıpratayım kendimi. Mazoşist biri değilim ki acı çektireyim kendime.Yadabununla beYIZ.leneyim. Yararına olmadığını yanlış uygulamasının hatırlatlmas gerektiğinide biliyorm.Teşebbüsde ettim kaç defa.Ama geri dönüt alamadım. Sanıyorki kendi mantlitesine tabi �lmak durumundayız. Ancak şöyle dmeme lazım buda onun için kahr olma nedenidir maalesef:(

baba senin gibi düşünmüyorum, sen böyle düşünebilirsin, saygı duyarım ama ben farklı düşünüyorum'' bunu asla diyemem. Hiç mi demedim? elbette ama dönüt alamadım, o anlama gelen kırılmayacağı kelimeleri seçereek ama dönüt alamadım işte. Yanlış biliyorum ama bir yerde tıkanıyorsunuz işte muhatabınız baba olmasa bunu çözmek çok daha kolay olurdu. Hatta alanımıza girmsine izin vermezdim bile. ''Sİzce eşim deme, beyim de'' demesi çok ta garipsenmeyecek bir yönerge mi, ben mi öyle düşünüyorum?

bunu siz erkeksiniz yapabilirsiniz belki ama bir kız için babası aşkdır işte:( Kıyamıyorum, teşebbüs ettim, konuşmaya çalıştım kaç kez dönüt alamadm. Ötesi ''baba karışma'' dır.Bunuda yapsam çok üzülecek ama.Açıkcası burda kvramla üzerindekinüanslarda takılı kalmış değilim.Eş olur, bey olur.Bu bu konudaki fikri.Ama farklı konulardada tavrı aynı.Nasıl köklü çözüme ulaşılır ki?Tamamen soyutlamam lazım.Çünkü bakışı,algısı bu.Yada babalar evlatlarını dinler mi acaba? Eşimle çoğu zaman konuşmuyorum

çünkü kopnuşsam muhakka içinden cımbızlayacağı bir kelimem olabilecektir.Bu karşıma çıkabilir diye susuyorum. Böylede bir iroi yani .Eşimede fazla belli edemiyorum sonuçta babam. İstemem olumsuz düşünmesini. Beraberken geç yatsak eşimle, sabah ''kızım geç yatmayın vaktinde yatın'' dediği için öyle dememsi için onun düşüncelerine pararlel odaklı yaşıyorum bu beni yoruyor. Nasıl diyebilinir nedn geç ışıkların kapandığını? Yada eşim uyusa ben kitap okurum bazen yanında, dalmak için,sen uyumamıştn

geç yatıyorsun diyor.Yani ben bilemiyorum ne diyeceğimi..

ben kabullenme eğilimi göstermek durumundayım malesef. Değişmeyeceğini bildiğim için.Yada değişirse bu onu çok ezici ve rencide edici bir şekilde olur kendi dünyasında.kendi alışkanlıkları dışına çıkamıyorlar hiç.Mesela faydalı ve yaararlı bir program eğer kendi kabullendikleri kanala ise izlenir ama aynı program x kanalında ise izlenmez Bende gülerek şakaya getirerek baba;' önemli olan içeriğidir a,veya b kanalı fark etmez içeriği bazsa ayırmamalısın'' derim.Oda olsun bizim kanalda da var'' der

onuda izle ama buda iyi derim.Olsun iz kendi kanalımızda izliyoruz gerek yok der.Hani lisans mezunu, anlaması lazım ama anlamıyor. Bede bu bakışını kısmen bu kadar değiştirmeye yeltenebiliyorum.Kendi üzrimden değilde farklı olaylara tepkisini örneklendirerek. Saygımda engel oluyor bir adım daha net olmaya. Yanlış üşünüyorsun diyemiyorum:(

Çok alıngan diyemem.

evet babam alıngan, dediklerinizi desem alınır tanıyorum.

öyle bende o yüzden eşime diyurmki sonra konuşalım. Bu seferde neden konuşmuyorsunuz diyor bir şey mi var aranızda, yapacak bir şey yok.