Eşim beni aldatıyor mu yoksa kendi kendime abartıyor muyum?

Şüpheleriniz doğru olsa bile eşiniz bu durumu kabullenmez çünkü gerçekten o da bu yönde ilerlediğinin farkında değildir. Eğer böyle bir sohbet durumu var ise sadece rutin yaşamı içerisinde değişik gelen keyif aldığı masumane bir sohbete başlamıştır. O bunu aldatma olarak göremez çünkü gerçekten aldatmıyordur ama sohbetin gidişatı karşısındaki kişinin yönlendirmesiyle farklı yònlere doğru ilerlemeye devam eder. Öncelikle hatırlaması gereken böyle bir olayda böyle bir sürece dahil olunduysa bunu size karşı veya sizin alternatifinizin arayışı içerisinde yapmadığıdır. Bu onun cephesinden sadece vakit geçirme amaçlıdır. Yine karşıdan gelecek sözlerle kendini keyifli hissetmesi ve yargılanmadan kendini ifade edebilmenin getirdiģi rahatlığı ilgi çekici olmuştur. Peki bu durumda ne yapmalı? Ben sorunuzdan şunu anlıyorum. Eşiniz sizin bu yönde sordugunuz soru karşısında özellikle fotoğraf paylaşımına dair verdiğiniz bilgi kapsamında da size yeterince kendini ifade edemiyor. Size dair çekinceleri ve sınırlı paylaşımları var. Bu sınırları ilişkinizde ortadan kaldırmak, ona dair bir yaptırım için değil gerçekten onu anlamaya çalışmak varsa bir konu için beraberce çözüm bulma arayışına gitmek ve bu kapsamda kaliteli, destekleyici, açık sözlü ve rahatlatıcı bit iletişime siz kapı aralarsanız belki duyacaklarınız ilk etapta sizi rahatsız etse de bu durumdan eşiniz de çok memnun olacak adeta kendini özgürce ifade edebildiği için bunun rahatlığı ilişkinize önemli şekilde pozitif katkı saglayacaktır. Siz yeterki ona bir birey olarak yaklaşıp varsa bir hata ona yaptırım uygulama veya karar alma hedefi yerine onunla paylaşım ve yardımcı olma isteğinizi koruyun. Pekçok konunun temeli iletişimsizliğe dayanıyor. Konuşuyoruz onlarla ama iletişim kurmuyoruz. O nedenle bugün hemen her ilişkide bireylerden birisi iletişim kurabildiģi bir kanala istem dışı yönlenebiliyor. Ne aşamada olursa olsun eğer sıkıntılı bir durum varsa bile olayı pozitife çevirmek sizin ve eşinizin elinde. Mutluluklar.

Kardeşim öncelikle evli bir kardeşin olarak seni çok iyi anlıyorum. Türk kızları veya kadınları ne istediklerini bilmedikleri için onları mutlu etmek gerçekten çok zor. Herşeye bir bahane üretmekte Türk kızlarının üzerine yok. Bende eşimle büyük sıkıntılar yaşıyorum ve 8 yıllık evliyim. Senin yaşadığın gibi bir sorun değil bizimkisi ama bizim sorunumuz da evliliğimizi bitirme noktasında.
Benim de eşimle eşimle sorunum şu şekilde :

Ben eşimle severek evlendim ve öyle 2-3 ay tanıyıp evlenmedim. Ben 33 yaşındayım ve eşimi 14 yaşından beri tanıyorum. 11 yıl beraber olduktan sonra 25 yaşında evlendik. 11 yıllık beraberlikten (çoğu kişi heyecan kalmamıştır ) demesine rağmen hala ilk günkü gibi heyecan duyarak evlendik. Maddi sorunumuz çok şükür yok. Herşey çok iyi gidiyordu. tüm özel günlerimizi hiç aksatmadım, hep hediyeler aldım, haftada en az 2 gün ellerimde çiçekle eve gittim, yatağımıza 1 gün pis vücutla girmedim, yatmadan önce dişerimi daima fırçalarım ağzım kokmasın diye, sigara içmiyorum, içki içmiyorum, gece hayatım yok, karı kız işim yok, hiç küfür etmedim, gururunu kırmadım, şiddet uygulamadım, boylu poslu ve çok yakışıklı olmasam bile birçok bayanın beğeneceği tipteyim. her neyse herşey bu kadar güzel giderken, eşimin hamile kalmasıyla evliliğimiz tepetakla oldu.

hamile kaldıktan sonra o naif kadın gitti yerine bir cadı geldi. herşeye bağırıp çağıran yaptığım hiçbirşeyden memnun olmayan, hatta getirdiğim çiçeklere bile hep aynı çiçeği getiriyorsun diye laf eden birine dönüştü. cinselliğimiz hamile kaldığını öğrendiği gün bitti. beni kesinlikle kendine yaklaştırmadı. hamilelik psikolojisi dedim bekledim. çocuk doğduktan sonra daha da uzaklaştı benden. Kadın olduğunu unutup sadece anne olmaya odaklandı. doğumdan sonra bile cinsellik yaşamak istemedi. çocuğu sadece kendi çocuğu gibi görüyor benim çocuğum değilmiş gibi hareket ediyor. velhasıl kelam çocuğun olmasından sonra bizim evlilik resmiyette kaldı sadece. manevi olarak bitti.