Elveda Güzel Kadın

Gidiyorum

Bugün mezun olduk, ben geri dönmemek üzere memleketime gidiyorum. O ise Antalya'da kalıyor.

Daha da kötüsü var, onu son kez göremedim bile.

Bu aşk sonsuz ayrılığa dönüşüyor evet.

O artık mutlu bir şekilde hayatına devem edecek ben ise Karadeniz'in sularına bakıp onun hayaliyle yaşayacağım. Rize'nin mavi sularını izlerken keşke yanımda olsaydın diyorum da, hayatın acı gerçekleri bunlar. O başkasının yanında mutlu mesut yaşıyor, onun mutluluğunu bozmaya da hakkım yok. Hatta benim sevmeye bile hakkım yok. Oysa ki onun beni sevmesi için gecemi gündüzüme katıp dualar etmiştim, sabahlar olmamıştı benim için. Güneş doğmamıştı bir türlü.

Zaten en başta onu sevmekle hata yaptım, ben onu ilk defa severken o 14 ben ise 15 yaşındaydım ve 14 yaşında olmasına rağmen 20 yaşındaki bir adamla sevgiliydi, hala da o adamla sevgili. Onu o adamla yen yana, el ele gülerken görmek o kadar acı verirdi ki bana... İçimde fırtınalar kopardı, ciğerim yanardı.

Onu artık göremeyeceğim ve zamanla yokluğuna da alışacağım.

Onu sevmekten de vazgeçeceğim lakin Mega Kent'in boğazı kuruduğunda, Baş Kent'in sokakları denize çıktığında vazgeçeceğim bu sevdadan. Ve hiç bir şey yolunda gitmezken, sen nasıl gidiyorsun anlayamadım güzel kadın. :'(