Ne Kadar Aşık Olsam da Vazgeçilmez Değilsin

Kalbimin acısı her yerimi sardı. Bir bilsen yaşadıklarımı… Sana olan aşkımın bana yaşattıklarını bir bilsen ne yapardın? Umursamazdın bile. Ben sana o kadar âşıktım ki hiç kimse seni benim kadar çok sevemezdi. Sanki senden önceki hayatım hiç yaşanmamış gibi. Sanki o zamanlar nefes almıyormuşum gibi. Şimdi anladın mı seni hiç sevmemiş gibi yaşamamın nasıl zor olduğunu? Neden âşık olmaktan korktuğumu?

Engel olamadım kendime. Ben seni bu kadar severken, seni aldatan birine geri dönmeni kaldıramadım. Onunla beraber olduğun günler nefes alamadım. Belki bitirirdim seni ama sen bitirmeme izin vermedin.

Hatırlıyor musun sana attığım mesajı?

“Âşık oldum kim olduğunu sorma, bunu bile kendime zor itiraf etmişken kim olduğunu başkasına söyleyemem” dedim. Sen o an zaten anlamıştın ama yine de zorladın beni. Günlerce acı çektiğimi gördüğün halde o gece ağlaya ağlaya itiraf ettirdin bana. Sen beni hiç sevmediğin halde neden o gece o kadar mutluydun? Ben sana defalarca “sen benden hoşlanmıyorsun benimki platonik bir şey” dediğim halde neden beni hiç sevmediğini söylemedin. Ben sana seni sevdiğimi itiraf ettiğim gün seni hayatımdan silmeyi göze aldım. Ama sen aylar sonra itiraf ettin gerçeği. Hayatından çıkmak istediğim zamanlar izin vermedin bana.

Üniversitede tanıştığın o kıza ne demeli? “O kız esmer, bodur, düz saçlı isteklerimi karşıladı”. “Ben esmer değilim diye mi sevemedin”, diye sordum sana. “Evet diyeceğim alay ediyorum zannedeceksin”, dedin. Ya aynaya bakıp kendimden nefret ettim ben. Bunları yaşatacağın ne yaptım ben sana.

Peki ya seni aldatan eski sevgilin? Pardon sevgilin… O esmer, bodur, düz saçlı olanla beraber idare ettiğin kız. İkisini bir arada idare ettiğini biliyorlar mı? İnan bana ikisinin yüzlerine karşı bunları kahkaha atarak anlatmayı o kadar isterdim ki. Hele seni aldattığı halde barıştığın eski sevgilin, onun karşısına geçip alay etmeyi, ağzıma geleni saymayı…

Neden mi?

Çünkü o kız uğruna senden çok küfür yedim. Ağıza alınmayacak laflar söyledin. Senden sadece Ygs’ye kadar düzgün davranmanı istedim: “olmaz”, dedin. Seninle iletişimi koparmayı sınavdan sonraya bırakmak istedim. Eğer bocalarsam sınavıma etki etmesinden korktum. Senin gibi biriyle sonsuza kadar konuşmak gibi niyetim yoktu merak etme.

Senden vazgeçtim.

Sonunda. Bu sefer kararlıyım çünkü şu hayatta en çok sevdiğim insanlardan birinin üstüne yemin ettim. Kaybetmekten korktuğum, değer verdiğim ve beni karşılıksız seven birinin üstüne. Eğer sana olurda karşılık vereceğim bir durum yaşama ihtimalim olursa onu kaybetmekten korkarım. Zaten mesajların hala duruyor. Hepsini okuyup “bana bunları yaşatmış, ne karşılık vereceğim”, diyebilirim. İçimdeki bu acı da zamanla geçer merak etme.

Unutma

Farklı olsan da, sana âşık olmuş olsam da vazgeçilmez değilsin. Kimse vazgeçilmez değil.