Hep Anlattığım İlişkim Bitti

Kırılan bir kalp, ezilmiş geçilmiş bir kalp ile yazıyorum bugün. Derdimi anlatmak için, paylaşmak için. Bencelerimi okuyan, belki de hatırlayan vardır.

Mükemmel olarak anlattığım ilişkim bitti. İkinci kez ayrılık yaşadık ve bu sonuncusu idi.

İlk ayrılıktan sonra, ''sorunlu'' bir insan olarak geldim buraya, derdimi anlattım, ikinci ayrılığımda bunu yapmayacağım ama. Sorarsanız diye eklemek istediğim bir şey var; hayır aynı sebepten bitmedi ilişki, çok farklıydı. Neyse geçelim.

Hanginiz bu anı yaşamadınız? Yaşamadıysanız çok şanslısınız.

Çünkü berbat bir durum. Kapatmak istemezsin telefonu, karşında ki kapatmaya can atar bazen, işte en kötüsü bu noktadır. Söylenecek sözler söylenmiştir. Aynı şeyler tekrarlanır, belki bir umut canlanır diye düşünülür. Ama sonuç? Hüsran.

Bu hüsranın sonucunda ilişkinizin bittiğinizi söylemeniz gerek tabi bilenlere. O çok güzel giden ilişkinizi bilen insanların tepkisiyle uğraşacaksınız biraz da.
Ne oldu?
Nasıl oldu?
Ne dedi?
Ee sen ne dedin? gibi meraklı sorulara cevap vereceksiniz. Bir zamandan sonra bayıyor bu sorular, hazırlıklı olmanız gerek.

Sonra kabuğunuza çekileceksiniz. Eğer şanslıysanız bu durumu daha kolay, sancısız atlatacaksınız. Şanssızsanız da merak etmeyin, ciğerinizi sökse de, geçecek.

Tek tavsiyem şu olacak; sizi seven bir insanı, parçalamayın.