İnsan Her şeyi Unutamaz, Sadece Alışır

Hayatınızda derin izler bırakan bir insan illa ki vardır, veya elbette olacaktır. Bu insan, size sevmeyi,sevilmeyi, sahiplenmeyi, sahiplenilmeyi, ağlamayı, gülmeyi her şeyi öğretir. Zamanınızın her anını onunla geçirirsiniz, onunla bir bardak çay içmek bile size dünyanın en değerli şeyi gelir. Yıllarınızı geçirirsiniz.

Sonra... Sonrası malum,mutluluğunuz bozulur, ayrılık denen illetin acısını dibine kadar yaşarsınız

Ne kadar çok sevdiyseniz, araya ayrılık girdi mi, sevginiz kat be kat artar. Geceleriniz uzar, gündüzleriniz kısalır.. Her şey size onu anlatır,anımsatır.. Günleriniz zehir olur.. Ayağa kalkmanız gerektiğini bilirsiniz. Ayağa kalkışınız zor olur,çok zor olur.. Ama bir şekilde ayağa kalkarsınız..

Aradan zaman geçer,çok uzun bir zaman, ne yüzünü görürsünüz,ne sesini duyarsınız,ne ufak bir mesaj alırsınız ne de bir haber alırsınız. Unuttunuz sanarsınız. Artık aklınıza da eskisinden fazla gelmez. Zaman geçer hiç aklınıza gelmemeye başlar,ama her şey zamanla..

Hayatınıza yeni birisini alırsınız, yaşananlar tekrardan yaşanır

Gülersiniz, seversiniz, sevilirsiniz, özlersiniz ve bir önceki sevdiğiniz ile yaptığınız her şeyi terkar yaparsınız. Mutlu olursunuz, unutturduğunu sanarsınız, kendinizi öyle bir inandırırsınız ki, her şey çok güzel giderken, birden çıkan bir şarkı , birden gittiğiniz her hangi bir ortam, her hangi bir nesne, herhangi bir isim, siz unutabilmek için yıllarınızı, gecelerinizi,gündüzlerinizi feda etmişsiniz, bir şarkı , bir nesne, bir isim her şeyi tekrardan aklınıza getirecek...

İşte o an anlayacaksınız; insan her şeyi unutamıyor, sadece alışıyor...