Kadınları Kıskanıyorum!

Kadınları kıskanıyorum, çünkü kadınlar muhteşem güce sahip insanlar. Ben bir erkek olarak, kadınlara saygı duyuyorum. Bir ilişkide dayanıklı olan taraf olmamasına rağmen, ilişki bittikten sonra en hızlı toparlayanlar olmakta üstlerine yok!

Genel olarak kadınlar, erkek arkadaşlarından ayrıldıktan sonraki kısa bir dönem " ağlamak, çikolata cips kola depresyon style" ile geçmektedir. Bu dönemde "ağlamak" fiilini gerçekleştirmeleri sayesinde kendilerini çabucak toplayabilmeleri ve yıpranmayı önleme özelliğini faaliyete geçirmeleri bu varlıkları olağandışı varlık haline getirir.

Ki biz erkekler demeyeyim çünkü ben bir erkeğim ve hemcinslerimi çok iyi tanımıyorum. Kişisel özelliklerim arasında "ağlamak" fiili olmadığı için diğer "cips kola çikolata depresyon style" figürlerini gerçekleştirsem dahi, içimde oluşan o kara çizgiyi silmenin mümkün olmadığı bir noktaya geliyorum.

EVET!!

Evet, sevgilimden ayrıldım.

Bugüne kadar gururundan, cesaretinden, dik başlılığından ödün vermemiş biri olarak, ağlayabilmenin mümkün olmadığı bir durumdayım. Hiçbir şey Şu an beni ağlamaya teşvik edemez, sürükleyemez.

Sevgilimin bende bıraktığı bu ukteyi sadece ağlayamayan erkekler bilir.

Biliyorum, ağlayacaksınız ve geçecek.

Eskisinden daha güçlü ve dik duracaksınız. Ayağa kalktığınızda daha tecrübeli, kendine güvenen bir insan olduğunuzu hissedeceksiniz. Ama ben bunların hiç birini yapamayacağım. Çünkü ben erkeğim, ağlayamam. Ağlamak bana yakışmaz, erkeğe yakışmaz! Dik durmalıyım! Sonuna kadar direnmeli ve mücadele etmeliyim! Ağlamak bana ne fayda?

Evet kadınlar, bu kısa bencemde sadece size gerçekten güçlü olduğunuzu bildiğimi, siz fark etmesenizde benim fark ettiğimi vurgulamak istedim. Ağlayın, ağlamak güzeldir.