Dünya Sevmek İçin Çok Acımasız!

Bundan yıllar önce birini sevmiştim. Esmer teni, dalgalı saçları, güler yüzü ve güzel kalbi olan birini.

Samimi olduk hatta dost olmuştuk. Bunu istemiyordum.Ne o beni seviyordu, ne de ben onu sevdiğimi söyleme cesaretine sahip olabiliyordum. Bir süre sonra cesaretimi topladım ve ona aşık olduğumu söyledim. Sonuç mu? "Ben Seni Arkadaş Olarak Görüyorum"

Yazdan yaza görüşüyorduk onunla. Aramızda ülkeler vardı bizim. Ailesi Türkiye'den göçenlerdendi.

Ertesi yaz dosttuk biz hiçbir şey yokmuş gibi. Zaten kalbimin kırıklığı, gönlümün burukluğu işte bu zaman başladı ya. Kışın, bir günde saatlerce sohbet ederdik. O benim namı değer kankimdi. Beraber güldük, beraber ağladık, heyecanlarımızı paylaştık. O kısa birkaç aya belki de yıllarımızı sığdırdık. Yaz için planlar da yapmıştık biz. Ne oldu dersiniz? Yazın gelince arkadaşımla sevgili oldu ve benimle arama mesafe koydu.

Bir kız ve bir erkek uzun süre yakın arkadaş kalamaz.

İşte bunu söylemişti bana. Yıllarımı sığdırdığım kişi, iki günlük sevgilisi için benimle arasına mesafe koydu. Sustum! Sabrettim. Zaten birkaç hafta sonra ayrıldılar.

Yaz bitiminde aptallık bende ya yine onunla arkadaş oldum. Kışımızı eskisi kadar samimi olmasa da sohbet ederek geçirdik. Ertesi yazın son haftalarında yine aynı kişiyle sevgili oldu. Bu sefer ben mesafe koydum. Nedenini sordu bana ve geçen yılı ona hatırlattım. "Bir kız ve bir erkek uzun süre arkadaş kalamaz".

Peki sizce? Ne kadar doğru bu söz. Gerçek mi? Eğer gerçekse neden bunu baştan söylemedi de beni kendine alıştırdığı zaman sırtımdan bıçakladı? Yazık, çok yazık.

Okuduğunuz için çok teşekkür ederim.