O'ndan Bana Kalan Kırıntılar

Uykunun kollarına kendimi salmam gerekirken, kendimi tekrar mesajların da buldum. Bir sigara yakmalı, bir kadeh bir şey içmeli bunları okurken. Ama içkiyi sevmem ben. Seneler geçti, sözlerini ezberledim zihnime dövmeledim.

Daha çok kırılacağız...

Diyişine ise ilk gün ki kadar gülüyorum. Kırılmak? O bana kaldı, kırılsan onarılmazdın başka birinin kollarında.

Sebep ben isem kırılmanın, onarmak da sahibine düşer. Sen hiç benim olmadın, benimsemeyişin de buna bağlı olsa gerek. “Ama gidemiyorum” diyişin.

Gidemiyor musun? Yalan. Çok şahane gittin, afilli bir şekilde el sallaya sallaya gittin. Hiç canın yanmışa da benzemiyordu. Kırılmış olsan geride parçan kalırdı gelip almak istediğin. Sen bencilsin ve bunu fark edemeyecek kadar aciz.

"Sonra tekrar bir sigara yaktım, içime zehir diye seni çektim. Ölümsüzlüğe kendimi özgürce saldım."

Resim bana ait dir.

-MR.