İkinci Şansı Vermek En Büyük Hatadır

Aşk acısına inanmazdım, boş bir saçmalık olarak kabul ederdim, taki kendim aşkın elinde savrulana kadar.

O benim ilk aşkımdı, hayatımın aşkı.

O zamanlar 21 yaşındaydım. Kalbimle değilde daha çok mantıkla hareket eden kızdım. Ciddi düşünerek ilişkıye başlamıştık. Mutlu mesut 1 seneyi geride bıraktıktan sonra anlaşmazsızlık başladı derken ayrıldık. Bir umutla aramız düzelir diye bekledim olmayınca çıkmaya başladığımızdan 1,5 sene sonra ayrıldık. 7 ay boyunca aramadı sormadı beni, zaten başka birini bulmuş aldatılmıştım. Bu yüzden ayrıldım, terk edildim daha doğrusu. Başka kızla birilkte olduğunu öğrendiğimde bana ap açık söyledi, herşey için beni suçladı terk etti. Canım çok yandı o an. Sanki kalbim söküp alınmış gibi göğüsümde derin bir boşlukla hıçkıra hıçkıra ağlamıştım. (Allahım kimseye göstermesin). 7 ay sonra aradı, beni hala çok sevdiğini bensiz yapamadığını söyleyip, ikinci bir şans vermemi istedi. kabul ettim, seviyodum çünkü. 7 ay boyunca unutmaya kıyamadan küçük bir umutla beklemiştim onu. Onun yerini kimseye vermek istememiştim.

Ama döndü diye sevinemedim. Eskisi gibi değildi artık. Beni canından çok seven birzamanlar üstüme titreyen o saf aşık gitmiş egesu tavan yapmış biri vardı yerine. Tanıyamıyordum. Beni umursamıyor, pek konuşmak istemiyordu. Boşuna kürek çektiğimin farkındaydım, bu yüzden bende pek üstüne durmadım.

Anlayamadığım şey ise, madem beni sevmiyor, istemiyor, neden döndü ki? Önceki canımı yaktığı, ilk aşkımı gururumu hiçe sayarak ölmekten beter ettiği yetmiyormuş gibi niye yeniden canımı yakıyor? Neden? Neden? Neden? Halbuki söylemiştim 2. şansı istediğinde, daha önceki gibi canımı yakacaksan hiç başlamayalım demiştim. Cevabı: Sensiz yapamıyorum cümlesi olmuştu.

İkinci kez çıkmaya başladığımızdan 3 ay geçti, ama sadece 2 kez buluştuk.

son buluşmamızın üstünden tam 1 ay geçti ne aradı ne sordu. Ben aradığımda ise açmıyor telefonu. Sensiz yapamam diyen kişi bu kadar umursamaz olurmu. İşi çoktur ama bu kadar yoğunluk olur mu? Tabi ki hayır. sadece bir dakika konuşmak için bile fırsat bulur, yeterki istesin. Anlaşılan istemiyor.

Şimdi kalbim eskisinden çok daha kırık alev alev yanıyor. Öfkeliyim sakinleşemiyorum. Ne affedip unutabiliyorum, ne de intikam alıp ferahlayabiliyorum. Kıyamıyorum ona, ilk işkıma kıyamıyorum.

Siz siz olun, hiç kimseye hiç bir zaman ikinci şansı vermeyin. Üzülen yine siz olursunuz. Seven biri zaten gitmez. Gerisi boş bir yalandan ibaret.