2015'in Bana Yaptığı En Güzel Kıyaktın!

Papatya aşığı bir kızdan o'na son sözler...

2 gün sonra doğum günüm.. Her zamanki gibi sessizce yorganın altında ağlayarak geçireceğim o günü. 22 yaşına giriyorum evet, kocaman kız oldun diyeceksiniz ama ben hala o koluna gözyaşlarını silip, oyuncaklarına sarılıp uyuyan kızlardanım; çünkü sahip olduğum en güzel ve en temiz şey oyuncaklarım..

Başka kimsem yok...

Yaklaşık 1,5 ay önce 5 senelik ilişkim bitti.. Sebepsizce terkedilenlerden oldum. İlk sevdiğim, ilk elini tuttuğum, hatta ilk sarıldığım erkekti babamdan sonra. Ne zaman canı isterse giderdi, ne zaman istese gelirdi affederdim. Ama artık ayrılmasına sebep olacak sorunlar bile çıkarmıyordum ve artık tahammül edemiyordu bu duruma. Çünkü terketmek için bahane bulmakta zorlanıyordu. Ve acı son ayrıldık..O giderken son sözüm şu olmuştu "senden sonra bir başkasını seveceğim; çünkü bu aşkta en çok sevilmeyi ben haketmişim meğerse" bu mesajdan sonra birdaha hiç konuşmadık. Artık bana yabancı biri gibi gelmeye başlamıştı. Farklı şehirlerdeydik ama arada bakıyordum ilk zamanlar profiline. Kızlarla konuşuyordu ama canım zerre kadar yanmıyordu.. Bunu farkettiğimde çok üzülmüştüm.

İnanın canınızı artık hiç bir şeyin yakamayacağını bilmek kadar acı bir şey yokmuş.

Her zaman onunla ilgili sorunlarımı paylaşıyordum ama ilk kez başka bir soru sordum bir gün. Onlarca yorum gelmişti.. Ama nedense birisinin yorumu ilgimi çok çekmişti ve konuşmaya başladık.. Yaşadıklarımız o kadar benzerdi ki..Her sorunumu ona anlatmaya başladım.Artık burada soru bile sormuyordum; çünkü tüm sorularımın cevabı ondaydı. İkimizinde sarılamayacak kadar büyük yaraları vardı çünkü.

O benim yaralarımı sarmaya çalışırken şimdi ben ona kocaman bir "yara "oldum...

Ve kaçınılmaz son birbirimize aşık olduk. Günlerce sabahlara kadar konuşuyorduk..Tüm evi ayağa kaldıracak derecede güldürüyordu beni.. Sanki tüm acılarım sona ermiş gibiydi.. Megerse ben öyle sanmışım.

Her gece doğruluk mu cesaretlik mi oynuyorduk. Artık birbirimizi o kadar çok iyi tanıyorduk ki vereceğimiz cevaplar korkutmaya başladı ikimizide. İkimizin geçmişi de iyi değildi çünkü.Her şeye rağmen yeniden gülebiliyordum. Kocaman 5 yılım koca bir 'HİÇ' miş meğerse. Ben hiç sevilmemişim. Ama artık öyle bir seviliyordum ki korkuyordum. Nasıl birisi beni bu kadar sever diye her gece aklımda binbir soru işareti ile uyuyordum. Onun sesini bir gün duyamazsam öleceğimi sanıyordum. Müzik yerine onun ses kayıtlarını dinleyip uyuyordum her gece..

Ama bir gün canımı çok yaktı.. Od a herkes gibi olduğunu gösterdi.. Geçmişimi yüzüme vururcasına bir kelime söyledi.. Sonra ben kaçmak istedim ondan. Sadece ondan değil herkesten kaçmak istiyordum. Tek düşüncem uzaklaşmak oldu herkesten. Artık insanları gördükçe nefret kusuyordum.

İnsanın başını yastığa koyunca hayalini kuracağı şeyler hiç olmaz mı? Evet benim hiç olmadı..

Bu benceyi yazarken bile mesajlar geliyor ondan. Canım ne kadar yanıyor tahmin bile edemezsiniz.

Daha bir acıyı unutamamışken yeni birisini asla sevmeyin. Bu yüzden ona veda ediyorum. Asla onun hakkına giremem. O benimle ilgili hayaller kurarken ben burada bir başkası için ağlayamam. Öyle temiz ki haketmiyor bunu.

Ben şimdi geçmişimden ondan kaçıyorum . Kaçınca kurtulacagımı da biliyorum.

"Biliyorum kimse olmazsa, canımı yakacak kimse de olmaz"

Ben yoruldum.. Her gece ağlamaktan yoruldum..

Ben güçlü bir kız değilim.. Ama geriye bakıyorum da terkedilmişim, kısa bir zaman sonra bir başkasını sevmişim. Kolay olmayan herşeyi başarmışım..

Bana böyle erkeklerinde olduğunu,yeniden sevebileceğimi gösteren adam; benim canım hala yanıyor ve ben canımı yakan herşeyi geride bırakıyorum. Canım yana yana gidiyorum. Senin beni sevdiğin kadar ; bende onu çok sevmiştim.. Hic tanımadığım birinin arabasına binerek onun otobüsünün yolunu kesecek kadar.. Ve benim kalbim hala çok acıyorken ben seninle olamam.

Ben.. " Yâr olmak isterdim kalbine"

"Yara değil".