Gitmek mi Zor Kalmak mı?

Can Yücel (GitmeK)
Bu günlerde herkes gitmek istiyor
Küçük bir sahil kasabasina
Bir baska ülkeye, daglara, uzaklara...

Hayatindan memnun olan yok.
Kiminle konussam ayni sey...
Herseyi, herkesi birakip gitme istegi.

Öyle "yanina almak istedigi üç sey" falan yok.
Bir kendisi
Bu yeter zaten.
Herseyi, herkesi götürdün demektir..
Keske kendini birakip gidebilse insan.
Ama olmuyor.

Hani kendimizden raziyiz diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herseyi yüzüstü birakmak göze alinmiyor.

Böyle gidiyoruz iste.
Bir yanimiz "kalk gidelim",
öbür yanimiz "otur" diyor.

"Otur" diyen kazaniyor.
O yan kalabalik zira...
is, Güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma dugusu...
En kötüsü aliskanlik
Aliskanligin verdigi rahatlik,
Monotonlugun dogurdugu bikkinligi yeniyor.
Kaliyoruz...
Kus olup uçmak isterken, agaç olup kök saliyoruz.

Evlenmeler...
Bir çocuk daha dogurmalar...
Borçlara girmeler...
isi büyütmeler...
Bir köpek bile bizi uçmaktan alikoyabiliyor.

Misal ben...
Kapidaki Rex'i birakip gidemiyorum.
Degil busehirden gitmek,
iki sokak öteye tasinamiyorum.
Alip götürsem gelmez ki...
Bütün sokagim köpegim oldugunun farkinda
Herkes onu o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?

"Sirtinda yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardir;
Evet, sirtimizda yumurta küfesi var hepimizin
Kendi imalatimiz küfeler.

Ama egreti de yasanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira.
Ölüme inat tutunmak lazim.

Barik ufak kaçislar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az
Sadece kaymak tabakasi
Hepmiz kaçabilsek...
Bütçe, zama, keyif... Denk olsa.
Gün içinde mesela...
Küçücük gitmeler yapabilsek.

Ne mümkün
Sabah 9, aksam 18
Sonra baska mecburiyetler
Sikisip kaldik.
Sirf yeme, içme, barinmanin bedeli
Bu kadar agir olmamali.

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karsiligi, bir ömür yani.
Ne saçma...
Bahar midir bizi bu hale getiren?
Galiba.

Ben her bahar asik olmam ama
Her bahar gitmek isterim.
Gittigim olmadi hiç.
Ama olsun... istemek de güzel.

Kalmak zor geldiğinde gitmek ister insan. Çünkü gitmek, yaşlanmamış ruhlar için bir çaredir zamanın yaralarına. Vakti gelince gitmek ister her insan. Durduğu her dakika anlamsızlık duygusu katar insanın ruhuna, itiverir boşluğa. Kalmak zordur her zaman, unutamadığın acıların anıları yürür üstüne duvarlar boyunca, sıkışıp kalırsın bir yabancı gibi kendi ördüğün ağlarda. Gitmek bir kaçıştır geçmişinden, unutulmaya yüz tutmuş yüzlerden, defalarca geçtiğin sokaklardan caddelerden. Varmak, keşfetmek ve yeniden kök salmak gerekir bir vakit sonra, belki de terk etmek üzere yeniden kurmak gerekir en baştan.

Kalmak ve gitmek kadar gerçek bir başka da var ki; dönmek… Zamanın çok gerisinde kalmış hatıraları hatırlamak yeniden attığın her bir adımınla. Geçmişe iz sürmek, kaybolmuş yüzleri bedenleştirmek yeniden ve tekrar tekrar oynamak aynı sahneleri. Dönmek en zor olanıdır. Acıtır, kabuk tutmuş yaraları deşer, kanatır. Dönmek kaybolmak demektir arasında, tozlu eski yaprakların, yazılmış çizilmiş ve atılmış eski sayfaların. Dönmek yüz yüze gelmektir pişmanlıklarınla, artık unuttuğun hatalarınla. Dönmek en zoru, gitmek en kolayıdır. Bu yüzdendir ki her giden dönmez bir daha ve her dönüşün bir gidişi vardır ardından gelen mutlaka…

Nereye gitmek istiyorum ki. Nereye gidebilirim ki. Sürekli gitmek istemek de, bir yerde, hiçbir yerde olmak istemek değil mi. Olabileceğim bir yer kaldı mı. Hiçbir yerdeyim.

giden için kolay, kalan için zor..
Ve gittin...
Sadece bitti dedin...
Fazlasına gerek yoktu zaten...
Herkes anlamak istediğini anlardı değil mi...
Ama inan hiçbir şey anlamıyorum...
Sana lanetler mi yağdır malıyım, yoksa yolun açık olsun mu demeliyim...
Yok bu çok fazla, dilerim Allah'tan bensiz gittiğin hiç bir yol açık olmasın!
Sensiz aldığım nefes nefes değilken, bensiz aldığın nefes nefes olmasın...
Yok bu da çok fazla...
Ben kıyamam ki sana...
Ben sadece geride bıraktığın bu beceriksiz kalp için yalvarıyorum...
Gel unuttur bana seni.

Gitmek mi zor kalmak mı?
Geride kalmakmış zor olan
...
Giden otobüsün soğuk camına başını yaslayıp,
gözyaşlarını akıtmak değil...
Gidenin ardından ağlayarak el sallamakmış zor olan

Zor olan geleceğin getireceği kaygılarla sıkışan bir yüreği taşımak değilmiş göğüs kafesinin altında
...
Hasretin ateşiyle yanan bir yüreği gözyaşlarının vuslat masalıyla avutmaya çalışmakmış zor olan
...
gittiğin yerin en tenha postanesinden üç beş satırlık iyi haber namesi atmak değilmiş zor olan

Zor olan her sabah pencerenin önünde postacının gelişine kurmakmış saatleri

Başını alıp, kendini alıp, anıları valize koyup mavilere gitmek değilmiş zor olan...
Zor olan herşeye rağmen, kendine rağmen, yaşama rağmen inadına kalmakmış...
Gitmemekmiş...
Beklendiğini bilmek, beklenmek değilmiş zor olan...
Asıl zor olan beklemekmiş..

Ben kolayı seçmişim bugune kadar...
Şimdi ise en zoru yaşıyorum...
Seviliyor ve bekliyorum...

Gitmek cesaret ister ufaklık.
Gidecegin yer neresi olursa olsun.
Sevdiklerinle arana mesefe girince.
Varış yerinin hiç bir anlamı kalmaz.
Vedalaşmakta zor iştir biliyor musun?
Oturursun geminin kıçına.
Bakarsın sevdiklerine, gittikçe ufalırlar, ufalırlar, kaybolurlar
O zaman anlarsın işte.
Vedaşalmak asıl kalana değil, gidene koyar!

100 defa söyledim sana hüzünlü değilim, mizacım böyle.
Bak şarabımla beraberim.
Çocukluğumdan beri hayaller kuruyorum
Şarabımdan ayrılmadan hem de.
Ben şarabımdan ayrılmıyorum.
O da bana, bunca gidene rağmen hala hayal kurdurtmaya devam ediyor.

Ne olmuş yani büyük adam olamadıksa?
Hayallerimizi satmadık ya?

Defalarca gitmek zorunda kaldim. ayni sekilde onlarda defalarca gitti. benim gitme sebebim ne kadar seversem seveyim aliskin degildim alismisim tek takilmaya, kitap okumaya, yalnizliga. cok kisi ret ettim bir erkek olarak. onlarin terketme sebebi ertesi gun yeni birilerini bulmak. yavastan simdi alisiyorum.

Gitmek cesaret ister ufaklık.
Gidecegin yer neresi olursa olsun.
Sevdiklerinle arana mesefe girince.
Varış yerinin hiç bir anlamı kalmaz.
Vedalaşmakta zor iştir biliyor musun?
Oturursun geminin kıçına.
Bakarsın sevdiklerine, gittikçe ufalırlar, ufalırlar, kaybolurlar
O zaman anlarsın işte.
Vedaşalmak asıl kalana değil, gidene koyar.

Gitmekmi zor kalmakmı zor?
O sabahı sen abna sor?

dediği gibi üstadın, bence ikiside zor zanaat vesselam.
Giden neden gitmiştir, kalan neden onun gitmesine göz yummuştur?
kalan gidenin gitmemesi için elinden gelen her şeyi yapmışmıdır?
peki giden pişman olup geri döndüğüde geride kalan onu tıpkı eski günlerdeki gibi karşılamışmıdır?
karşıladıysa zaten bu onu hep sevdiğini seveceğini gösterir.
ya giden döndüğünde eskisi gibi olabilecekmidir?
bu soruları istediğim kadar çoğaltabilirim, kafanızı karıştırabilirm sabahın bu kör vaktinde...

öncelikle giden le kalan arasında yaşananları incelem lazım gelir.
aralarında yaşanan fındık kabuğunu doldurmayacak sebeptenmi gitmiştir giden, yoksa sıkıldığı içinmi?

birinci sebepten gitmişse giden:
çözülemeyecek sorun yoktur,
ikinci sebepten gitmişse giden ona hayatta başarılar dilemekten başka birşey kalmıyor geride kalana:)

Bazen kişi fazla sorumluluğu alamaz, karşı tarafı düşünür veya düşündüğünü zanneder. Çözüm olarak gitmeyi seçer ama kalanı daha çok yaralar.

kalmak zor çünkü giden zaten bir şeyleri bitirmiş ya da bir şeyler uğruna bırakıp gidebiliyor. gittiği yeni hayatında zaten bıraktıklarını düşünmeyecek arada aklına gelir içi sızlar belki dalıp gider okadar. ama kalan için öyle değil. kalan bütün herşeyiyle kalıyor tüm hatıralar anılar yaşanmışlıklarla ve bu şekil hayatına devam etmek gidene göre çok daha zor

En kötü karar kararsızlıktan iyidir.
Arada kalmak en kötüsü.

Yazdıklarını beğendim, doğru söze ne denir.
Eline sağlık.. :)

Kalmak daha zor bence. çünkü gidenin gittiği yerde onu hatırlatacak hiçbir şey yoktur beyni dışında. unutturcak çok şey olabilir. ama kalan;baktığı gittiği heryer de onu hatırlar. bu sokakt onunla yürümüştük. şu bankta oturmuştuk gibi. kalan için de unutturcak çok şey vardır ama hatırlatacak daha çok şey vardır. unutmak ile unutamamak arasında sıkışır kalır. sabah unutsa öğlen hatırlar.. zor işler bunlar vesselam.