Baktığım Her Yer Soğuk

Selamün aleyküm arkadaşlar

Kısaca size hayat hikayemi anlatmak istiyorum.. Yazmayı seviyorum ve belki az da olsa bu şekilde rahatlamış olurum.

İki sene önce çok sevdiğim adamla nişanlandım. Çok sevmeme rağmen sürekli sorunlarla uğraşıyorduk. Herşeyim gözünde yanlış olduğu gibi en ufak hatamda hakaretleri yağdırırdı bana. Ona kaç defa peki benimle neden nişanladın madem bu kadar kötü bir insan dememe rağmen, net bir cevap aladım hiç. Ne o, nede ben ayrılmaya cesaret edemedik. Hayatımda hiç bu kadar bir insan uğrana kendimi sıfırladığımı, bu kadar emek harcadığımı hatırlamıyorum.

Fazla değer başı yere eğer misali...

Bir sene nişanlılıktan sonra o kadar şeye rağmen evlendik. Fakat evliliğim çok kötü geçti...

Daha bir kaç gün sonra dayak yemeye başladım. Hergün çok ağır hakaretler duymaya başladım. Dinime bağlı biri olduğum halde müslümanlığıma sürekli dil uzatıp beni yerden yere vuruyordu.

Çok zor günler geçirdim fakat yaklaşık bir sene sonra onu da, yuvamı da terk ettim. Ona o kadar çok şans vermeme rağmen hiç akıllanmadı. Ben onu terk ettikten sonra güya şoka girmiş diye kulağıma geldi. Kendi düşen ağlamaz arkadaşlar.

Dediğim gibi yaşadıklarım daha çok taze olduğu için çok etkisi var hala üzerimde. İnsanlarla ilişkimi kestim çünkü onların gerçek yüzlerini gördüm. Sadece beni arayıp soranlarla görüşüyorum.

Bunun yanında, ama en önemlisi olan şey, hakaretlerinin hala üzerimde etksi var. Aynaya baktığımda kendimi çirkin hissediyorum. İnsanların yanında konuşmak istemiyorum rezil olirum diye. Öz güvenim sıfırlandı...

Hayat neşem kalmadı. Sözde gençliğimin baharındayım ama kendimi 70 yaş üzeri hissediyorum...

Elimden geleni yaptım ve sonucunu Rabbime bıraktım. Sabır etmekten başka bişey gelmiyor elimdem. Eğer şu an benimle aynı durumda olam varsa, sabır edin bacılar... Allah bizim için en iyisini en iyi bilendir, şüphesiz. O'na teslim olun ve fazla kaygılanmayın.

Vesselam