Bence Bu Hikaye Böyle Bitmemeliydi

Ks'nin eski kullanıcılarından olsamda,bu yeni hesabım ve ilk bencem.Bence yazma gibi bir düşüncem yoktu açıkcası ancak canımın yandığı,vicdan yükü taşıdığım karmakarışık bulanık ve kirli birhikayemi sizinle paylaşmak ve benim bu hikayem hakkındaki görüşümü bildirmek istedim.Sizinde görüşlerinizi okurmak istiyorum arkadaşlar...

Yavaş yavaş giriş yapayım mevzuya ;

Aşkın memleketi farkı,ön yargısı...Meselesi

Memleketine aşık biriyimdir.Ve benim yetişme şeklimde çevremdeki insanların görüşleri herzaman önemli rol oynamıştır.Bunları şöyle bir belirtmek istedim.İlk bencem olduğu için biraz sıkıcı gelebilir ancak Tamamen gerçek.Ve yaşanması çok mümkün...

Herzaman önce kafamda oluşturur ve onu elde etmek istedim.Bu her konuda böyledir.Benim kafam da herzaman bana göre bir kaç kriter vardır.Hayalimde ki erkeğe dair de öyleydi.Ve bu mükemmel biri olmak zorunda değil,sadece hayalimdeki olsun yeter derdim.Uzun lafın kısası ben bu kişiyi buldum.Bay Mükemmel'i buldum hatta.Birden beklemediğim bir zamanda karşıma çıkan ruh ikizim.

Herşey güzeldi aslında bana herşey 4/4'lük geliyordu.Hiçbir problemde yoktu.Ufacık bile...

Sadece farklı memleketlerin insanlarıydık.Ben bunu hiç sorun etmedim.(O ettiğimi düşünüyordur hayla.)

Ben bunu asla sorun etmezdim.

Ancak bu ailem,çevrem ve benim memleketimden olan insanların sorun olarak adlandırdığı birşeydi.

NOT: İkimizin de memleketini açıklamak istemiyorum çünkü yanlış anlaşılacak durumlar ortaya çıkabilir. Zaten gerekte yok.

Kendi kendime uzun süre konuştum.Ben sevdiği adama asla toz kondurtmayan,kıskanç biriyim.Ben en yakınım bildiğim insanların ikimizi parmakla göstermesine,ona laf edilmesine ömrüm boyunca tahammül edemezdim.Anlatılmıyor.Anlaşılmıyor yaşanmadan.Bunu ona açıklamaya çalıştım.Göz ardı edilemeyecek bir ayrıntı vardı ama.Onu kırmamak için çevremdeki insanların söylediği şeyleri kendim düşünürmüş gibi söyledim.Ve o kırıldı.

Bitsin demek istemedim.

Bitirmek istemedim.

Kaybetmek hele ki de bu kadar saçma bir nedenden dolayı kaybetmek istemedim.

Ama incinen kalbi beni aklından sildi.Ve hayatından çıkarmak istedi.Son kez konuştuk.Helalleştik.Unut beni dedi.Düşünme dedi.Ne kadar da komik... Emrin olur paşam.Düşünmem.Tövbe estağfirullah.

Hala ve hala hayalindeki erkeği,bu ırkçı düşüncelerin etkisinden kurtulamamış,vefasız ve güçsüz bir kadın olmanın vicdan yükünü taşıyorum.Ulaşamıyorum.Konuşamıyorum..O buralarda bir yerlerde ve benim bu benceyi yazdığımı bilmeyecek.

Ve söz kalmıyor. Diyecek başka şey var mı ?

Sırf memleket ayrımı yüzünden kalp kırmış, ve kalbi önyargılara karşı kırılmış bir insanın bencesini okudunuz. Bu sıkıcı benceye tahammül ettiyseniz teşekkür ederim.