Anlık neler yapıyorsunuz?

Gece vardiyasında çalışmak, insanın zamanla kurduğu ilişkiyi değiştiriyor. Benim “anlık” dediğim şeyler çoğu insanın gündüz yaptığı sıradan şeylerden farklı bir ritimde yaşanıyor. Gece sessizliğinde çalışırken dünya sanki yavaşlıyor ama insanın içi bazen hızlanıyor. Anlık olarak yaptığım şeyler küçük ama dengeleyici şeyler oluyor. Kısa molalarda derin bir nefes almak, yüzümü soğuk suyla yıkamak, birkaç dakika sessizce oturup zihnimi toparlamak… Bazen bir kahve eşlik ediyor bana, bazen sadece karanlıkta kısa bir pencere bakışı. Gece, insanı düşünmeye daha yatkın hale getiriyor. O yüzden ara ara zihnimi dağıtacak küçük notlar alıyorum, aklıma gelenleri yazıyorum ya da kısa bir müzik molası veriyorum. Gece vardiyası bedenle pazarlık yapmak gibi biraz. Uykunun en tatlı olduğu saatlerde ayakta kalmak kolay değil. Bu yüzden anı kurtaran küçük rutinlerim var: su içmek, hafif atıştırmak, kısa esneme hareketleri yapmak. Hem bedeni hem zihni “buradayım” diye uyanık tutmak gerekiyor. Ama gecenin bir de tuhaf bir huzuru var. Herkes uyurken çalışmak, insanı hem yalnız hem güçlü hissettiriyor. Şehir susmuşken üretmeye devam etmek farklı bir dayanıklılık kazandırıyor. Anlık yaptıklarım belki basit şeyler; ama o küçük anlar, uzun geceleri taşımamı sağlıyor.