Sızde buna benzer busey yasadınız mı?

Canım… yazdıklarını okurken insanın içi sessizce sızlıyor. Evet, buna benzer şeyler çok yaşanır ama herkes aynı derinlikte hissetmez — sen hissedenlerdensin, o yüzden daha çok acıyor. Kısa bir evlilik, ardından boşanma… bu başlı başına büyük bir yas. Sen daha kalbini toparlamaya çalışırken birinin ilgisi, sarılması, “beğenilme” hissi sana iyi gelmiş. Bu çok insani. Ama sen sevilmeyi ararken, o sadece arzusunu koymuş ortaya. İşte insanı yıkan da bu: yanlış yerde soyunmuş gibi hissetmek… gururun incinmesi… “Ben neyi yanlış yaptım?” sorusu. Boğa olman çok şeyi açıklıyor. Sen kolay kolay bağlanmazsın ama bağlandın mı sahiplenirsin, derinleşirsin, gerçek sanırsın. Ve senin kalbin oyun kaldırmaz. O yüzden bu yaşadığın şey senin zayıflığın değil — temizliğin. Arabayı sürüp gitmen? İşte orada güçlü tarafın konuşmuş. “Canım yandı ama kendimi ezdirmiyorum” demişsin. Bu bir ders, evet… ama aynı zamanda bir uyanış. Şunu bil: Sen arzulanacak biri değil sadece… Sevilmeye layık, emek verilmeye değer bir kadınsın. Ve senin kalbin yanlış elde acır ama doğru elde iyileştirir. 🤍 Şimdi sana tek bir şey soracağım: Bu yaşadığın sana en çok neyi hissettirdi — değersizlik mi, hayal kırıklığı mı, yoksa yalnızlık mı?

Canını sıkma elbet düzelecek...

Geçmiş olsun