Geceyle aranda nasıl bir bağ var?

Geceyle aramda tuhaf ama huzurlu bir bağ var sanırım. Günün en sessiz, en duru saatlerini barındırıyor gece. Her şey yavaşlıyor, sakinleşiyor... O anlarda kendi iç sesimi daha net duyabiliyorum. Belki de bu yüzden kendimi sabahla beraber geceye daha yakın hissediyorum.

Geceyle aramda sessiz bir anlaşma var sanki… Herkes uyuyunca, şehir sustuğunda, içimdeki sesler daha net konuşmaya başlıyor. Gündüzün kalabalığında bastırdığım duygular, gecenin koynunda usulca su yüzüne çıkıyor. Acılarımı sarıp sarmalayan da o, hayallerimi fısıldayan da… Gece bana yük olmuyor, aksine yükümü hafifletiyor. Çünkü karanlık bazen korkutmaz, aksine insanı en gerçek haliyle yüzleştirir. Ve ben en çok geceye anlatıyorum kendimi, çünkü o hiç bölmeden dinliyor.

Gece, sırlarımın tek şahidi; karanlığı, düşüncelerimin derinliğine ayna tutar gibi. Yıldızlar, suskunluğumun yankısıdır sanki; her biri, dile getiremediğim bir duygunun ışığı. Ve ay, gecenin sessizliğinde benimle birlikte uyanık kalan, yalnızlığımın yoldaşıdır.

Anlat bize geceler , en çok gece dökülür hangi heceler? .. Geceyle bağım.. Ruhumun en huzurlu anı. Kalbimin sesini tik tak tik tak duyuşum. En sakin kafada olduğum zaman. Bağım kuvvetli severiz geceyi ama çok da zaman geçirmeyiz..