Şu saate neyi bulma ümidiniz var?

Çok hevesle anlaşabileceğinizi ve yanında susarakta anlaşabileceğiniz birini bulduğunuzu sandığınız da ama karşı taraf sizin gibi düşünmüyorsa bazen adım atmaya hevesiniz kırılıyor. İçimde mesela birilerini tanımak için konuşacak heves yok. Cümlelerim bile yorgun. Yanlış anlaşılma olmasın hayatımda öyle flört dönemleri de olmuş biri değilim. Ama bütün tabularinizi yıkarak birine sürekli olarak çaba gösterip ilgi beklerken ama o sizden başka düşününce bütün o gücünüz tamamen tükeniyor

Sanırım bir noktada bunu yaşamam gerekiyormuş. Çok gurur yaptım ama günün sonunda üzülen de ben oldum sanırım. Şimdi diyelim deneyelim dense ya yeniden başa dönerse. Ya yine keyfi bir kaçış olursa düşüncelerinin esiri olacağım. Olsa da mutlu olamayacağım

İstemiyorum dendi :) bir şeylere hevesi ve ruh hali yokken bir başkası ile görüşmeye gitti ve tanımak istediğini söyledi. Bana halı yoktu. Tanımaya görüşmeye korkuyor sanıyordum. Bana hasmış o ruh hâli

Konu çok farklıydı. O da farklıydı. Muhabbetimiz de farklıydı. Bilmiyorum öyle değişik birşeyler oldu. Ne anlatabilirim arkadaşlarıma ne de elimden bir şey gelir.

Anlatma zorunluluğundan değil. İçimde sessiz sedasız yaşama durumu hep var bende ve bu durumu anlatmaya dahi utanıyorum. Bakınca arada kötü yaşanan hiçbir şey yoktu. Hatta garip gelecek ama o konuşmamak için çok çabaladi doğru bulmuyordu. Benimde yaşantıma ve düşüncelerime tersti ama konuşmak iyi geliyordu sanırım. Bir erkeğin konuşacağı şeylerden çok farklı konuşur her konuda çok dikkat ederdi. Buna rağmen bunun kendisine zarar verdiğini ileride birgün evleneceği eşi için haksızlık olduğunu düşünürdü. Bende hayat boyu böyle yaşadım ama onunla da günlük şeyleri konuşmak bile iyi geliyordu

Orası öyle tabi ki. Ama insanın kafasında hep yaşanması muhtemel olabilecek ihtimaller geçtikçe ve her geçen gün akla gelen ya gerçekten mutlu olacağım kişi o ise hissi. Ben bunları düşünürken belki şu an o tanıştığı kızla konuşuyor da olabilir. Bunun ağırlığı gün boyu zihnimde. Ben şu an bunları düşünürken onun haberinin dahi olmaması. Olsa da zaten gitgide bu düşünceler altında eziliyor olmam

Elimde olan bir şey olsa zaten birşeyler yapardım. Ama dediğim gibi şimdi diyelim yazdı bana ben bu duruma gelene kadar ki hisleri nasıl es geçebilirim ki. Bu sevmekte değil üstelik. Alışkanlık. Ben bir alışkanlığa tutuldum. Adı sanı cismi olmasa da olan bir duruma

Hiçbir zaman yazmadı ki zaten. hep yazan ben oldum o da her seferinde konuşmayı sonlandırıp numaramı silip asla iletişime geçmedi. Belki bu son olan şeyle bir daha yazma durumumu dahi ortadan kaldırmak istedi

Hiçbir şeyi zorlamıyorum. Oturdum öyle sandalyeye her zaman yaptığım gibi bir yandan çalışayım dedim bir yandan kafamda yine hep beliren yalnızlık hissi. Hiçbir şey yapmıyorum yani. Dışarıdan görseniz işinde gücünde eğlenceli komik kendine güvenen biri dersiniz. Ama bazen insan kendini salmak istiyor. Bu gece böyle kendimi saldım doya doya ağlamak istiyorum. Ağlama sebebim o değil. Bu kadar zaman bekleyip gerçekten birilerini sevmeyi hala becerememis olmanın hayiflanmasi bu

Şimdi böyle diyorum ama 5-10 dk sonra ağlamam bitsin kirpiklerime bakım yağı süreceğim 🥲 ya hayat bu bazen üzüleceğiz. Bazen yalnız hissedeceğiz farkındayım tüm bunların ama bende bu geç kalmışlık hissi var. Birini sevmeye ve sevilmeye bu kadar geç ulaşacağımi tahmin edemezdim

Bazen diyorum ki belki hayatımda çok büyük imtihanlarim olmadı belki benim imtihan olacağım yer beklemek. Beklerken zaten bir şey yapmak gibi bir durum da olmayacak zaten. Olana razı olmaktan başka çare yok

Kesinlikle. Rahatladım bu arada ya teşekkür ederim. Güzel bir ağladım kendime geldim 😁

Teşekkürler tekrardan