Ailesine laf söyletmeyen erkek sorunsalı hakkında ne düşünüyorsunuz?

Kimse bir yere çekmesin. Boşanmış biriyim. Boşanma sorunlarımız arasında boşandığımız insanın kendi ailesine evlenmeden evvel tahammülsüzlüğü varken evlendikten sonra tam bir milliyetçi kesilmesi de vardı. Bu sebep farklı zamanlarda kendimden örnekleme yaptıysam da aldırış etmedi. Netice her iki taraf için yıkım olan boşanmayla gerçekleşti. Bugün 36 yaşında hür iradesiyle ve özgüveniyle toplumda yer edinmiş biri olarak hiçbir kadın buna müstakbel eşim de dahil ailemin tırnağı olamaz. Eskiden aslında ben yanlış düşünmüşüm, doğrusu da buymuş. Doğrumun temelinde yatan 2 sebep;

1. Benim hasta olduğum hatta kısmi felç geçirdiğim günlerde ebeveynimin başımın ucundan ayrılmaması, ki zamane kadınlarının bunu yapması beklenilemez...

2. Allah emir ve yasaklarının yazılı olduğu kitap Kur'an Kerim. Erkek evladın anne babaya bakma zorunluluğu vardır. Kız evlat bunun sorumlu tutulmamıştır, eğer aile içerisinde erkek evlat varsa. Şimdi ben bu emride sırf hanımefendilerinin hoşuna gitmiyor diye Allah'ın emrini görmezden geleceksem (ki dediğim gibi önceki evliliğimde görmezden geldim ama durum tam bir fiyaskoydu) cinsiyet değiştirmem gerekir diye düşünüyorum. Bu konuda sabit fikirli oldum ve ölene kadar değiştirmeyeceğim tek hükmümdür. Hiçbir kadın için annemi veya babamı üzmem, gerek de yok. Bir kadın gider, başka bir kadın gelir. Ha çok şükür ki hayatıma giren kadının böyle bir sıkıntısı yok... Çok da iyi anlaşıyor, hatta voltronı oluşturup beni çekiştiriyor iki kadında; hem annem, hem sevdiceğim...

:)

eş olur eğer susup herşeyi kabullenen birisiysen yürütürsün.. tabi ömür boyuda hep 2. planda kalmayı, sözünün bir değernin olmamasını hazmediceksen olur...