KAYNANAM YÜZÜNDEN EVLİLİĞİM BİTMEK ÜZERE?

Bizim maddi durumdan değildi. Düğün olsun takılar gelsin duruma göre bir peşinat çıksın ki ona göre kredi çekilsin diye düşünüldü. Bu süreçte de kiraya gidip masraf olması yerine benimle oturun dedi kaynanam banada mantıklı geldi ve kabul ettim. Ama bilemezdim ki ayrı ev alınıp çıkıldığında kaynanam da bizimle gelecek. Ve eşime kredi çıkmaz denip kendi üzerine yaptırdı evi. Ben çalışıyorum zaten eşimde çalışıyor orda da bir sıkıntı yok. Sorun kaynanamın eğer ayrı eve çıkarsak oğluna hakkını helal etmeyip evlatlıktan reddemekle tehdit etmesi eşimde annem razı olsa çıkıcam ayırıcam evimi ama annem razı olmuyor kalan krediyi de onun üstüne bırakamam diyor. Evet kesinlikle anne başka ama evlat daha başka anne olunca anladım...

herkesin türlü türlü sorunları var kardeşim. bak benim ailem de karşı çıkmıştı evlenmeme. çünkü ben eğitim olarak üstündüm. maaşım eşimin 3 katı, mezhepler farklı.. ama ben tanıyordum eşimi. kopamıyordum. ailem ya biz ya o dediler ben eşimi tercih etmiştim. anne baba yüreği sonradan onlarda benim fikrime saygı duydu mutluluğn senin yaşını başını almışsın kendi düşen ağlamaz ama kötü de olsa arkandayız dediler. evlendiğime pişman mıyım değilim. ama eşimin ailesi beni çok kullandı. kendi düğünümü kendim yaptım. bunu ailemden gizledim. bir bilezik bile takılmadı bana. herşeyi eşimle ikimiz yaptık. perdemiz yoktu inan duvara çivi çakıp sofra bezi serdik cama. hepimiz para için geçim için çalışıyoruz siz de borçlanmışsınız ev almışsınız. düşüncesiz menfaatçi insanlar sizin elinizi kolunuzu bağlamış. eşinle konuş. kiraya çıkın, bu son şansımız. kıyma bize diye. bir ipte iki cambaz nasıl oynamazsa, mutlu bir yuvada haset insanlarla birlikte yaşayamazsın. eşinle konuş. gururu bir yere bırak.

Evet çok haklısınız ki bunuda çevremden çok duyuyorum eşimin annesi ve benima ramda bir köprü kuramaması. Hiç birşeye karışmaz biz yanında tartışsak ağzını açıp bişey demez. Zaten ilk 1 ay çok kızgındık birbirimize fazlasıyla yıprandık ama uzun süredir ikimizde sessizce bekliyoruz sadece çocuğumuz için görüşüyoruz. Zaten yanyana bir gelsek belki de çözücez herşeyi ama işte...

hakkınızda hayırlısı ne ise o olsun. cocuk olmasa herkesin yoluna bakması daha kolay olur ama iste maalesef bireylerden cok evlatlar etkileniyor. keske önce ailevi sorunlari halledip ondan sonra cocuk sahibi olsaydınız... ikinizde olgun bireylersiniz sakin bir yerde başbaşa mutlaka konusmaniz gerekiyor, kocanizin buna yanaşması şart..

Yani ablası da kendisi de diyor annem zor bir kadın. Eşim diyor annem bazı şeyleri yaşamış yaşatmak istiyor ama bana yaşatamaz ki sonuçta. diyor mesela ben 29 yaşındayım bu yaşıma kadar annemden çektim halada çekiyorum diye. Ama baba olmadığı için kendini sorumlu hissediyor. Keşke ama oldu bir kere çocuk olmasa zaten evi terk ettiğim gün bitirirdim herşeyi ama çocuk olunca öyle olmuyor. İnşallah yan yana gelip konuşup çözebiliriz