Popüler kültür ve sinema üzerine görüşleriniz nelerdir? Sinema sektörü nasıl gelişir?

Popüler kültürün bazı kişi ve olayları gündeme getirmesi her ne kadar özden kaybetse de yine bir çok kişi ve kuruluşların olaydan ve şahıstan haberdar olmaları ve bu durum ve olgu üzerine öyle ya da böyle sohbetler açabiliyor olmasınedena dolayı popülist kültürü az da olsa severim fakat isin "öz" kısmına geldiğimiz vakit klasik bir tutum ve yaşam biçimi belirlemiş insanların klasik olmayanın dışında hiçbir şeyi değer olarak görmemek gibi bir yanılgısı oluyor. Ve asıl mesele de sentez bir sanat kültür ürünü oluşturabilmekte başlıyor yani hem klasik izler ve gerçeklikler taşıyacak aynı ölçüde de günümüz teknoloji sanatı ve algı biçimini de işin özüne katabilmeyi başarmalıdır nitekim bu durumu başaran bir çok sanatkar ne mutlu ki var Örenğin "Kelebeğin Rüyası" çok güzel popüler kültürün örneği olup aynı zaman Rüştü Onur gibi bir adamı tanıtmıştır zamane gençlerine zamane gençleri diyorum çünkü kendimi çoğu yaşıtımla çağdaş sayamıyorum bu benim kendimi onlardan ayırt etmemden ötür değil tıpkı Nazım dediği gibi "...ben bir başıma hepsinden uzağım hep birlikte onlar benden uzak." velhasıl bu hayatta şiire ilişkin beğenisi sadece bilinen 3-5 şairden ibaretse bir İbrahim Tenekeci bir Asaf bir Anday, Mayakovksy bilmeyen bir adamla ya da sinema da bir Darren Aronofsky'i bilmeyen adamla çağdaş olamıyorum ne yazık ki. Çok nadirdir bir soruyu ciddiye alışım :)

1940-50-60'larda kapitalist ekonomi daha az "azgın" ve daha önemlisi karşısında bir sosyalist blok var. Bu sanata da yansıyor ve daha nitelikli filmler belirmiş. Farkındaysanız 1990'da Doğu Bloku çöktükten sonra Batı popüler sineması tamamen görsel curcunaya dönüştü. Son 23 yılda ABD'den sinemaya ciddi ciddi katkısı olan film saymakta çok zorlanırız. Bir Baz Luhrmann mesela, 1990 öncesi ne yapardı bilemedim. Efekt bombardımanı, her an "ben buradayım" diyen kaba bir teknik, balyoz gibi inen müzikler, seyircinin üzerine üzerine gelen bir anlatım, vs... Eskiden karşısında prestiji yüksek bir "toplumsal gerçekçilik" akımı vardı, Avrupa "burjuva entelektüel" sineması bundan ister istemez etkileniyordu, Hollywood da kısmen. Şimdi bir alternatif yok, Avrupa Birliği'nin anladığı türden bir "demokrasi kültürü" sinemayı da yönlendiriyor, toplumsal içerikli filmlerin çoğunda bu 90 sonrası dünyayı kutsama ya da onla "zıtlaşmama" kaygısı mevcut. "İzlemezsek çok şey kaybederiz" denilen Fatih Akın'ın filmlerinde mesela, bunu sezebilirsin. Neyse, uzatmayalım :)