Ev arkadaşım da denmez de.. aynı evde yaşadığım kişiden nasıl kurtulabilirim?

aynı eve girince insanlar değişir diyolar ya, bu da o hesap.. güya yıllardır tanıyorum kızı..

ya bi insan nasıl başkalarının gerçekten kötülüğünü düşünür? nasıl böyle sinsi, minnetsiz, terbiyesiz, kıskanç olur?

ev arkadaşlığı sadece kira ve fatura ortaklığı olur ya normalde.. ben, ikimiz de son sınıfız, halden anlarız diye, hiç eşyası yokken eve kabul ettim kızı. hatta kullandığı yatak dolap vs odadaki eşyaları da bi önceki ev arkimin, güya parasını ödeyecekti, onu da ödemedi, resmen çaldı, kullanıyo yani.. benim bütün eşyalarım tam, zaten daha da önce tek başıma yaşıyodum.. bütün herşeyi kendi malı gibi kullanmayı da biliyo.. bozulunca tamirine hiç yanaşmıyo..

gecenin bi saatinde sessiz sessiz eve giren çıkan, lafta eski sevgilisi..

son bombası bana haber dahi vermeden yatılı misafir çağırmak, bi de kızın sesini çıkarttırmıyo, duyarım diye.. ama ikisi de face te ekli, yazdıklarını gördüğümü kafaları basmıyo sanırım :s

aynı evde, final döneminde o mendebur suratını görmeden 1 hafta yaşadım. sonuç; ben bişe yapmışım, ben suçluymuşum tavırları...

insanlıktan uzak, ortak arklarımız benim için geldiyse, onlara dahi günaydın, iyi günler demekten aciz..

zehirlenip hastaneye kalktığımda, serum yediğimden başka arkların haberi oldu da, ona söylediklerinde burun kıvırmalar...

dışarıya karşı gösterişi de çok sever, dışarda pek sıkıntı yok..

he bi de "ailene neden anlatıyosun tarıştığımızı" lar.. sadece tartışıyoruz sanıyo, gebertecem, kalacak elimde, haberi yok

lan seni doğuran anan bile dışlamış, aynı kandan ablan bile dışlamış.. benim ne kadar çekeceğimi sandın ki.. düşünün nasıl bi insan..

yaşı da benden büyük..akıl yaşta değil, vallahi değil..



bu arada ev sahibine çıtlattım, benim kalmamdan memnun, değiştir ewdekini, devam et dedi, o da tamam...

artık bütün limitleri zorluyo, aynı ewde yaşamak için hiççç bir sebep kalmadı ortada.. tek sorunum, birikmiş faturaları ve aidat borcunu ödetmek. onun olmayan eşyalardan uzak durmasını sağlamak. evden ve hayatımdan kovmak. karakola dahi gidip sormayı düşünüyorum ne yapmam gerek diye.. sizce ne yapmalıyım? sinirim yatışmıyo bi türlü...