EŞİM AİLEME KARŞI ÇOK NEFRET DOLDU KIN DOLDU NE YAPMALIYIM?

Merhabalar öncelikle cevap verirken ruh halimi göz önüne alın. Ben 24 yaşında eşim 21 yaşında. Benim ailem ben çocukken ayrıldı boşandı, daha küçükken baba nedir bilmedim görmedim, annemi 2 sene önce kaybettim vefat etti. Annem ve bana annemin babası dedem sahip çıktı. Eşimin durumu da benim ki ile aynı, babası terketti annesi ile kardeşlerine dedeleri sahip çıktı. İki tarafta zengin varlıklı. Fakat benim dedem tutucu ve önde gelen bir sanayici, beni sürekli hayatın zorluklarına karşı yetiştirdi. Borç verdiyse borcunu aldı, yazları sanayide çalıştırdı, istese son model araba alabilecek iken kendi arabamı almam için çalıştırdı. Yani ben bunları eziyet olarak görmüş olsam da önceden şu an da aslında ne kadar güzel bir yetiştirme tarzı olduğunu öğrendim. Bizim ailemiz eşimin ailesine göre biraz daha dağınıktır, küslükler, kıskançlıklar çok oluyor, herkes herkesten nefret ediyor. Eşimin ailesin de ise durum farklı, herkes Polyana sanki. İsteyen istediğine sahip oluyor, her allahın günü birlikte oturuyorlar, birbirlerine sahip çıkıyorlar. Evliliğimizin 10. Ayı felan oldu, eşim dedemlere geldiğinde sürekli çıkışta salat surat yapıyor, beni istemiyorlar sevmiyorlar gibi düşünüyor, fakat bizde herkes soğuk kanlıdır. Bunu eşime anlatsam da anlamıyor, aslında eşimi ve ailesini çok seviyorlar. Hatta kendi evlatlarının düğünün de yapmadığı harcamayı bizim düğünümüz de yapmıştır dedem. Sadece dedemin gücünün yetmediği daha eskilerden söz verdiği Altını takamamış olması. Eşim sürekli dedemlerden bir beklenti içinde, ev aldım tadilat yaptıracağım neden senin dedenler destek vermiyor diyor. Fakat eşime anlatmama rağmen anlamıyor, o evi dedem sayesinde alabildim. Benim dedem bana 1800 tl aylık yardım da bulunurken eşimin dedesi de bir miktar da bulunuyor yarısı bile değil. Fakat dedemin verdiği para az geliyor kendi dedesinin verdiği 500 bin tl gibi görüyor. Kıymeti yok sizinkilerin diyor, keyfim isterse gideriz dedenlere diyor, sürekli ailesinin oturmalarına gidiyorum ama benim ailemin bir oturmasına gidince sürekli bir küslük kavga oluyor. Hepsi yılan halanlar, yengenler, dayınlar diyor. Niye böylesiniz ben oturamam gidemem böyle diyor.
uzatmak istemiyorum. Ben annemi kaybettim, babamı küçük yaşta tanımadım bile hala benle görüşmez, dedem yanında çocukken eziyetler gördüm, eşim ile severek evlendik fakat ailem söz konusu olunca salat surat yapıyor iyice keyfim kaçıyor, iş yerinde mutsuzum. Yani o kadar doluyum ki elimi neye atsam kuruyor, kimseyle konuşamıyorum doldum. Eşim ile mutlu olmak istiyorum ama bu olaylar, aileme, yengelerime, abime, dedemlere laf söylemesi o kadar soğutuyor ki beni kendisinden anlatamıyorum. Ne yapabilirim lütfen yardımcı olun bana.