İnsan kendi hayatının merkezinden şaşmış durumda. Bir başkasını koysa bile ona da zararı olacak. Öyle bir zamanda yaşıyor ki insanlık teknolojiden kendini bile unutmuş. Bir başkasını mezkezine koysa yine işe yaramıyor. Kendi merkezini insan kendi kurar. O merkezde yer alacak kişiler senin sohbet odağın ve güven duyacagin kişiler olmalı. Her insan kendine özeldir. Yeter ki insanlık kavramından şaşmasın. Önce kendin olmayı bileceksin insanoğlu ki sonra başkalarına faydan dokunsun.
hayatın merkezi nedir.. ya da o merkez nerededir.. insan hayatının merkezinde tek başına durabilir mi? Yalnızlığın getirmiş olduğu bir tepki bu aslında hayatının merkezine birisini almak özünde insan zaten ben merkezli değil.. Ailesinden böyle görmez ben merkezli olmanın mutlu etmediğine dair binlerce örnek görebilir çevresinde..
Eh birisini hayatının merkezine almakta riskli netice de güvenip inanıyor dünyanı onun çevresinde hayata geçireyim derken paramparça ediyor seni.. sonrasında
Doğru mu evet ama doğru insanı koymadığın sürece yanlış
İster istemez bazen bu hataya hepimiz düşüyoruz. Hayatımızın merkezine birini koyuyoruz ve o gidince sudan çıkmış balık gibi hissediyoruz. O yüzden bana göre kimseye bu kadar anlam yüklemenin manası yok. Herkese olduğu kadar değer vermek gerekiyor.
Dogru değil. O kişi hayatından çıktığı zaman sonuçlarına katlanabileceksen koy ama diğer türlü kim olursa olsun koymamaya çalış bu da bazı insanların elinde olmayan bir şey özellikle duygusal bir kişiliğe sahipsen zor olur.
O zaman kendi hikayenin başrolü olamazsın. Bir kitapta okumuştum ve Beni çok etkilemişti. "Ben kendi hikameyin başkahramanı olmayı bile becerememişken beni neden başkası hikayesine alsın ki?" Bunu okunduktan sonra öğrenmiştim hayatının başrolü olman gerektiğini.
Yanlış görülebilir elbette. Ama bazıları da içten içe hayatında olduğu insanın güneşi olmayı arzulamaz mı? Yörüngemde dolaşsın, benimle can bulsun, benimle ısınsın, benimle hayata karışsın ve benim olsun demez mi? Hadi ama... Hepimizin içinde bir yerde bu masum ama aynı zamanda kavrayıcı bencillik var. Bizim olanın bizimle olmasını ve merkezinde kalmasını arzuluyoruz hepimiz.
Değil. İnsanın önceliği her zaman kendisi olmalı. Aşık olduğun kişi hayatında önemli bir yere de sahip olsa önceliği hiçbir zaman ona veya başka bir insana vermemelisiniz...
Hayatın merkezine sadece kendini koyacaksın. En doğrusu bu. En önce sen, sonra başkaları.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Tecrübesiz olduğum dönemlerde bu hatayı yapmıştım. Fakat yaşım ilerledikçe ne birisinin hayatının merkezinde olmak istedim ne de birisini hayatımın merkezine koydum.