Sizi reddeden birinin peşinden koşar mısınız?

Prensip meselesi edindim ben bunu.
Sadece 1 kere ısrarcı olmuştum oda ilk teklifimdeydi. Çok ısrar etmiştim 1 ay kadar peşinden koşturduktan sonra baktım olacak gibi değil vazgeçmiş ve bir daha hiç ısrar etmedim.
Bu zamana kadar bir çok kıza gidip tanışma teklifi etmiş çoğunda reddedilmiş ve yerime dönmüştüm.
Sadece bir keresinde reddedildikten sonra teşekkür edip oradan ayrılırken arkamdan seslenip " birşeyler içecek kadar vaktim var " demişti kızın biri. Ama bu seferde benim vaktim yok demiş, boşvermiştim. Oyuncak mıyım ben? Gel deyince gelecek git deyince gidecek. Uzun lafın kısası prensip meselesidir. Kişilik meselesidir bu.
Israrcı olmak, karşı tarafın belki yelkenlerini bir süre sonra indirmesine yarayabilir ama çoğunda ısrarcı olan kişinin arkasından " sülük gibi yapıştı şekerim yhaa " gibi ortam mezesi haline getirilmesi durumu olabilmekte.

Asla.
Sonra adımız hayırdan anlamıyora, saplantılıya, lâftan anlamıyora, sapığa çıkar. Bu devirde naz yapılmaz. Ters teper. Yok öyle eskisi gibi azcık peşimde koşsun olayları. Toplum içinde yaşanan karmaşa bizi buna itiyor.