Bir nefes kadar yakın ama kaf dağı kadar uzak?

3 yıldır süren karmakarışık bir durum içindeyim. Tanıştığımızda her şey çok güzeldi ama kısa sürdü malesef. Eğitim dolayısıyla başka yerlerdeyiz şu an. İletişimimiz hiç kopmadı. Hala konuşurken flört ediyoruz. Onu çok seviyorum ve çok değer veriyorum. Bunun karşılıklı olduğunada inanıyorum aksi olsaydı bu kadar uzun süreceğini sanmıyorum. Ama artık yıpranmaya başladım. Çok özlüyorum, anılarımızı hatırlıyorum ve ağlıyorum. Bir türlü açılamıyorum ama o da bana açılmıyor. İkimizde ne gidebiliyoruz ne de devam edebiliyoruz. Ondan kopmak istemiyorum ama boyle de devam etmek istemiyorum. Sizce ne yapmalıyım?