Birbirlerine Geç Kalan İki Aşık

Tesadüflere artık inanır oldum

Hiç ummadığın anda hayattan, aşktan umudunu kestiğim anda karşıma çıktı. Yalnızlığıma, hayatıma öyle bir girdi ki ben bile anlamadım..

Uzaktan da olsa kalbime dokunmuştu bir kere.

Beni tüm içtenliğiyle dinleyip yargılamadan, kırmadan ortak olmuştu hayatıma. En büyük iyiliği beni yanlış olduğum yoldan çevirmişti. Ama bilemezdi yine beraber zor, yorucu, acılarla dolu başka bir yola gireceğini.

Hatunum ! Sen üzülme diye verdiğim çaba bu yoldan vazgeçirdi seni. Şimdi ben kapıldım sana .. ben düştüm şimdi bu yola. ama sakın yanlış anlama asla pişman değilim senin elinden tuttuğuma.

Ne olacaktı şimdi ben evli çocuklu bir kadın. O bekar bir adam. İmkansızı yaşıyorduk ikimiz de. Aklımızdan geçen sadece bir birimizi görmekti. Dokunmasak da, uzaktan da olsa gözlerimizin içine bakabilmekti tek isteğimiz..

Aşkı tatmadığımı anladığımda ona vurulmuştum bile. Biz bir bütündük birbirimizi arıyorduk ama çok geç kalmıştık... Ne olursa olsun sonunu bile bile ne yaşanması gerekiyorsa yaşamamalıydı. Hayaller kuruyorduk, kadere küfrederek.

SEVGİLİM.. Böyle olmamalıydı hayatımız biz birbirimize bu kadar aitken.. Ruhumuza, kalbimize bu kadar dokunurken.. olmamalıydı bu imkansızlık !

Gün sayıyorduk artık. "Sana kavuşmaya son 17 gün sevgilim "

Her gün " günaydın " dediğim adam sen. Akşamları sana kapıyı açtığımın hayalini kuran ben.... Biz bu aşkı bu kadar derinden yaşarken, mutluluğu, hüznü bu kadar derinden hissederken.. Bu mesafeler bize koymaz sevgilim.... Her gözlerinin içine baktığımda kendimi buluyorum. Sen beni her özlediğin an kalbim sızlıyor..

Şimdi bir günahı yaşama vakti.. Her şeye inat SENİ YAŞAMA VAKTİ SEVGILIM..

#Hayataİnat

#SenVeBen