Verilen Hediyeleri Ayrıldıktan Sonra Geri Almak !

İyi okuyun bu yazıyı. Zamanında bir kız arkadaşım oldu. Onu gerçekten seviyordum. Yalnız, sürekli kavga ediyorduk. Çünkü bu sürekli mesaj atmamı ve sürekli onla ilgilenmemi istiyordu. "Ya halden anla işte, işim gücüm var." "Yok olmaz !" Bu şekilde 8 ay sabredebildim. 8 ay sonra artık canıma tak dedi ve ayrıldım ondan. Çünkü bana baskı yapılmasından nefret ederim. Sırf sevdiğim için 8 ay dayanabildim. Neyse bu kızın vodafone hat şifresi bendeydi ayrıldıktan 3 hafta sonra Arama ve mesaj bölümüne girdim kayıtlara bir baktım ki son 1 haftadır birisiyle mesajlaşıyormuş. Sabahlara kadar mesaj atıyormuş. Bende aradım bu numarayı ve bir baktım ki erkek çıktı. Kimsin nesin vs sorunca meğerse ilk mesajı benim eski sevgilim atmış ve buna yüz vermeye başlamış. Sonra ben de bunun çalıştığı iş yerine gittim. Söyledim sen böyle böyle mi yapıyorsun ? İlk önce hayır dedi, sonra kayıtları gösterince Evet dedi. Birde üstüne üstelik "ben onla nişanlanmayı düşünüyorum" diyince kan beynime sıçradı. Çok sinirlendim ama kontrolü kaybetmedim.

O gün boynunda benim hediye ettiğim kolye vardı. O kolyeyi geri istedim ve aldım. Ve diğer bütün aldığım hediyeleri de yarına kadar hazırla hepsini geri alacam dedim. Normalde asla bunların peşine düşecek bir adam değilim. Asla istemezdim ama böyle diyince ve böyle yapınca onda hiçbirşeyim olmamasını istedim. Ertesi gün gittim ve hepsini aldım. Dedim ki "bunları hakedecek birisine vereceğimden emin olabilirsin." "Allah çarşına pazar versin" dedim ve ordan ayrıldım.

Hediyeleri sokaktaki gördüğüm çocuklara verdim. Çok sevindiler.
O günden sonra hiçbir kıza değer verilmemesini, hiçbir kıza evlenene kadar asla tam güvenilmemesini, hiçbir kıza aşık olunmamasını, hiçbir kıza ona aşık olduğunu belli etmemeyi öğrendim. Çünkü artniyetle davranıyorlar. Sonradan öğrendim ki öteki mesaj attığı çocukta o günden sonra bir daha bunun yüzüne bakmamış. Gerçekten benim niyetim ona karşı çok iyiydi ve çok ciddiydi. Gel gör ki insan tecrübe ettikçe anlıyor herşeyi. Ben kinci, nefret besleyen bir adam değilim. Allah ıslah etsin. Ha yinede umarım hayatında mutlu olur. Ne diyim ki zaten?

Diyeceksiniz ki verdiğin hediyeleri isterken hiç utanmadın mı ? O an için Hayır utanmadım. O noktada utanması gereken en son kişi bendim çünkü. Varsın millet beni yadırgasın. Hiç umrumda değil. Bence iyi yaptım.