Sevdiğim Adamdan Bana Geriye Kalanlar

Merhaba. Öncelikle rica ediyorum... Bu benceye görüş atmayın. Görüşe kapalı yapacaktım ama birinin gizliden de olsa görüş yapabilme ihtimalinden dolayı açık bırakıyorum.

Anlatacağım bir hikaye var.

İlk defa bu kadar derin bir şey olacak sanırım. İlk defa böyle olmak zorunda. Şu an şarkılarımız çalıyor. Hatırlıyor musun? Bana yazdığın o uzun mesajı bu şarkıyla okumamı istemiştin.

Kendime gelecek olursam. Ben 18 yaşındayım. Hayatım gerçekten berbattı. Aile içi şiddet, geçimsizlik, yanlış kararlar, okuduğum okul bile yanlıştı. Bir gün bana iyi geleceğini düşünerek beni ablamın yanına başka bir şehre gönderdi. Buraya sanırım haziran ayında geldim ya da temmuz. Evin içinde oturuyordum ve sadece yıldızları izleyerek hayal kuruyordum. Evet benim hayallerim vardı. Büyük hayaller...

Sonrasında bir gün biriyle tanıştım. Ben yazdım ona... Sonrasında bunun kader olduğuna inandım... Çünkü aslında o kişi 2 sene önce görüp bir gün yazacağım dediğim kişi çıktı.

Onunla zaman geçti. O geçmedi

Evet. Çok garipti çünkü açıkçası uzatmaya gerek duymadan söylüyorum. Fena halde aşık olmuştum.

Öncesinde söylemeyeyim dedim. Anlamasın, anlarsa uzaklaşır, beğenmez, sevmez.

Ama olmadı yapamadım. Saklayamadım. Onu o kadar çok seviyor ve kıskanıyordum ki. Her şeyde belli eder oldum. Sonrasında her gece Allah a dua etmeye başladım. Allahım o da beni sevsin. Ne olur kaderim olsun. Ve anladım ki ben hayallerimden vazgeçmedim. Benim hayalim o oldu.

Ben sana bunu anlatamadım adam..ben senin yüzünden vazgeçmedim. Ben SENİN İÇİN değiştirdim.. Hiç pişman değilim. Çünkü sen değişmeyecek tek hayalsin.

Çok acı verdi

Onu sevmek bana çok acı verdi. Canım çok yanıyordu. Ama ben o kişiye aşık olmuştum. Daha önce kimseye duymadığım hisleri duydum. Onunla öğrendim her şeyi.

Sürekli ben sana öğretirim deyip gülüyordu. Bunları özlüyor insan.

Anlatamayacağım kadar çok olaydan sonra sevdiğini öğrendim

Evet. O da beni seviyormuş. Şimdi her şeyi başa alma zamanı. Geçmişe dönüyorum ve evet. Bunlar seven bir adamın sözleri. Ne kadar körmüşüm oysa. Sevmediğini o kadar çok kez söyledin o kadar çok kez hatırlattın ki ben buna inandım.

İyi kötü günlerimiz başladı

Kavgalarımız ailelerimiz saçmalıklarımız başladı. Biz birbirimizi sevmeye alışkın değildik ki.

Biz hep uzaktan uzağa sevmişiz bunca zaman. Hatunum demesini hayal ettiğim bu adam şimdi bana hatunum diyor ve ben bu rüyadan uyanmak istemiyordum.

Her şeye rağmen vazgeçmedim

Vazgeçmedim. Hiçbir şeyde vazgeçmedim. Çok şey kabullendik biz. Çok şey atlattık. Bir yanım ona hep kırgın kaldı. Gittiği için.

Evet o adam gitti

Bunca zamandan sonra birbirimize sarılma şansımız vardı. Ve o elimizden aldı. Bu yüzden affedemedim onu. Ben iyileştirebilirdim onu. Yaralarımızı birlikte sarabilirdik. Kendisi tek başına uzaklaşmayı seçti. Yurtdışına gitti. Ve ben onu yine beklemek zorunda kaldım.

Evet beklemek zorunda kaldım

Çünkü kimse sarılmak varken beklemeyi seçmez. Ama ben yine onun seçimleri yüzünden geri planda kaldım. Çünkü o beni düşündüğünü sanarak aslında her zaman bizim aramıza mesafe koydu.

Zamanla delirmeye başladım

Gerçekten delirmek. Ben onu o kadar çok seviyordum ve o bana o kadar uzaktı ki. Yanımda olup bana sarılmaması, geçti dememesi benim canımı acıtmaya başladı. Ben tek başıma ağlarken onun uzakta olması mahvediyordu. O da ağlıyordu. Ama ben istiyordum ki beraber ağlayalım beraber gülelim.

Tükettim, tükendim

Evet çok tükettim. Tükendiğim gibi tükettim de. Ama ben yine de devam etmek istiyordum. Tükensek de birbirimizde dinlenelim istedim. Belki bahane değil ama ben hiç daha önce sevilmedim ki. Yani karşılıklı olarak bu kadar derin. Yani ben bilemedim hatunum diyen adama karşı nasıl yapmalıyım bu görevi.

Bilmiyordum. Gerçekten bilmiyordum. Ciddi bir şey yaşamadım ki. Belki gelse yüzüne utanırdım. Bunu çok konuşmuştuk senle. Ben sana isminle hitap ederim utanırım demiştim. Ya da ilk sen sarıl demiştim.

Ben bu konuda çok tecrübesizim. Sana karşı çok tecrübesizim ve bu da beni korkutuyordu.

Onu herkesten her şeyden kıskanıyordum

Evet bu beni daha da kötü yapıyordu. Nefret ettiğim ama küçüklüğümde yaşadıklarımdan kaynaklanan sorunlarım benim en büyük düşmanlarımdı. Sevdiğim insanı herkesten kıskanmam ve sinirim... Ben çok agresif bir çocuktum. Yani sinirlendiğimde cidden başka biri olurum.

Bu kişi beni sakinleştirebiliyordu. Bazen hatunum yapma dediğinde sakinleştiriyordu ya da hayal kuruduğunda. Yanında olsam sarılırdım ama burada elimden bir şey gelmiyor demesi bile yetiyordu. Ama zamanla o bunları demez oldu. Tükenince sanırım böyle oluyor. Umursamıyorsun karşındakini. O halde olmama karşı susuyordu sadece ve susması beni daha fazla üzüyordu.

En son kavgamızda ben gitmedim

Gittim sandın, gitmedim. Sürekli hesabı açıp baktım. Süre vermek istedim, zaman.

Yazar dedim. Numaramı değiştirmedim ben mesela. Uygulamayı silmedim. Girip baktım. Ben iyi olmanı beklerken sen silmişsin. Sırf iyi olduğumu düşün diye WhatsApp açıp resim falan koydum. Ne çocukça değil mi? Belki kızıp yazarsın ya da oradan normal bir şekilde konuşmak için yazarsın dedim. İyi ol diye verdiğim süre de bana o yazıyı yazacağını tahmin etmemiştim.

Beklediğiniz var mı diye soru sordum ben. Sonra dur bir daha aramalara yazayım dedim. Ve sonrasında gördüm. Bana ayrılırken bence yazma demiştin o yüzden yazmadım. Her gün girip baktım. Ve okuduğum şey beni mahvetti. Ben seni bekliyordum ve şimdi okuyorum da gerçekten yine üzdün. Oraya ve buraya yazılmayacak çok şey var. Sen de ben de bunun bu hale gelmesinin nedenini biliyoruz. Sadece ikimizin bildiği şeyler varken insanlara. Bunları anlatmak yanlış.

Ben seni çok seviyorum. Sen benim aklımdan bir dakika dahi çıkmadın. Çıkmayacaksın da. Gelsen de gelmesen de. Buraya seni unutmadığım her günü yazacağım.

Ben seni çok sevdim. Çok seviyorum. Canımdan çok. Canımdan çok seviyorum.

Beni bırakma, yalvarırım!

Ben cahilim. Bunu utanarak demiyorum, gururla da demiyorum. Ama gerçekten cahilim. Hayatım kendi bildiklerimden ibaret. Ben her şeyi senle öğrenmek istemiştim. Sende bulduğum şeyleri senle tamamlamak. Sen olmazsan nasıl yaşayacağımı bilmiyorum, yaşamak istemiyorum.

Bana yaşadığın sürece umut var demiştin. Onun için bekledim bu kez inandım buna. Ama bununla karşılaşacağımı tahmin etmemiştim. Bunu yapmana gerek yoktu. Bekleyenini tanısaydın biraz gerek kalmazdı.

Seni çok seviyorum.

#herşeyimsin

#unutmadığım

#Edyline

#şövalyem