Küçük Kadın, Büyük Adam

Çok sevmiş kadın

Küçükmüş daha, aşk nedir bilmezmiş, iliklerine kadar yaşayacağı ise aklına bile gelmezmiş. Bir adamla karşılaşmış küçük kadın. "Abi" demiş önce, abi diye bilmiş. Aylar geçmiş, anlamış ki abi değil o kişi..

Aşk olmuş hisleri, sevdaya dönmüş

Şaşırmış küçük kadın

Nasıl yaşanır aşkla bilmezmiş, sabahlara kadar şarkı dinlemeyi öğrenmiş önce. Sonra da şiirler yazmayı, hem de daha mısra nedir bilmezken, doldurmuş defterleri de gözlerini de...

Adamın gözleri kahve olmuş küçük kadına, uykularını kaçırmış yıllarca

Büyüyormuş küçük kadın, büyüdükçe sevdası.. Abi diyormuş ama, "abi" de farkındaymış her şeyin. Merhametliymiş küçük kadına, adamın diğer adı merhametmiş hatta. Bilmezmiş adam iyi davrandıkça kadın iyice sürükleniyor aşka.. Umut olmadan, bir gün gelince unutması gerektiğini bilerek sevmiş, sevebildiği kadar hem de

Her şeyden korkan küçük kadın korkmamış aşktan.

Açmış kalbinin tüm kapılarını, kilitlerini unutmuş adamın gülüşünde. Boyu boyuna bile değilmiş, adam ne kadar büyükse aşkı da o kadar büyümüş kadının yüreğinde...

Adam ise küçük dememiş, dalga geçmemiş, gülmüş gözlerine gözlerine

Ne yapsın küçük kadın, sevmeye dünden razı, ölmüş gitmiş o gözlerde...

Sonra mı?

Yıllar geçmiş, adamın saçlarına aklar yerleşmiş, kadın büyümüş, küçük değilmiş. . Unutmuş mu sevdasını kalbi, bilmezmiş kimse...