Çünkü Sen Çölüme Yağmur Oldun!

Her şeye rağmen umutlarımı yitirmedim

İmkansız olduğunun farkındayım fakat gelmeyeceğini alıştığım için onu sevmeyi sevdim, onun hayalini kurdum ve o hayalde yaşadıklarımla mutlu oldum. Ona ihtiyacım yok artık çünkü tek taraflı fedakarlık yoruyor. Onun haberi bile yok benden. Onu seven bir sürü kızdan biriyim belki.. İmkansıza aşık oldunuz mu siz hiç?

Onu sert bakışlarıyla tanımıştım

Görünce gülümseyip kalmıştım dakikalarca izlemiştim.. Gülümserken belli etmemek için yere bakması, o asi duruşu gittikçe beni kendine bağlıyordu. Hırs bürüyen gözleri aşkımı göremeyecek kadar kör olmuştu.. Bende onun tehlikesinde kaybolacak; korkmayacak kadar kör olmuştum. Zaman geçti ve elimdeki çayın soğuduğunu bile fark edemeyecek kadar daldığımı far kettim.

Herkes deli olduğumu sandı!

Zaten aşk delilikti ve bana deli diyen herkes hayatında bir kez aşık olmuştu. Bozmadım o an. Sadece bir nefes çekip ne kadar farklı biri olduğunu düşündüm.. O ve beni 'biz' yapamayacak kadar imkansız ve farklıydı.. Kafamı kaldırdım ve gökyüzüne baktım 'Neyse' dedim, 'En azından aynı gökyüzüne bakıyoruz, neyse.'

Çok kızdım sonra ona

Kimse bu kadar imkansız olmamalıydı. Yanında başkası değil ben olmalıydım, gözlerine ben bakmalıydım.. Sonra bir daha aşık oldum ona. Kimse onun kadar imkansız olmayı başaramazdı. Çok acı değil mi? Onu imkansız yapan şeye bile hayran oluyordum. Neden ben farklı yer ve zamanda doğmadım ki? Neyse en iyisi susup zaman bırakmak. Geçmeyen acı bitmeyen aşk mı var?

Bende bir resmin var, yüzüme bakmıyor. 'N'

#IspanaklıDondurma