Şiir Hastanede!

Ben bir kızı sevdim herşeyimi ona adadım öyle delicesine sevdim.

Ona tam olarak ne zaman aşık oldum hatırlamıyorum hatırladığım tek bir şey var onunla karşılastığım gün bir tek o günü hatırlıyorum kalbimin hızlı hızlı çarpmasına sebep olan bir gülüşü vardı.

Ben onu sevmek istemedim ben onunla ölmek istedim. Öyle güzel bakıyordu ki bir bakış ancak bu kadar masum olabilirdi öyle güzel gülümsüyordu ki o her gülümsediğinde bende gülümsüyordum.

İnsan sarılamadığı sahip olamadığı bir şeyi kendisinden çok sever mi ben seviyordum işte ne kadar vazgeçmek istesemde bir türlü vazgeçemiyordum! Vazgeçmeye çalıştıkca daha çok bağlanıyordum aksine.

O hastanede olduğu an ben hastaneden ayrılmayı hiç istemiyordum ama o olmadığı zaman bende bir saniye bile durmak istemiyordum beni hastaneye bağlıyan şey oydu.

Hastaneye anlam katan bir şey vardı oda onun gülüşüydü.

Eğer o hastanede giderse ben bir saniye bile durmayacak kadar çok seviyordum onu. Bu öyle bir şey ki içime kadar işlemisti artık , nereye baksam onu görüyordum neyi hayal etsem aniden o karşımda çıkıverirdi Rabbim biliyor ya ben onu çok sevdim. Sevdim kendimden çok sevdim herşeyi herkesi karşıma alabilecek kadar onun için herşeyden vazgeçicek kadar başıma ne geleceğini düşünmeden sevdim. Hiç umudum yoktu ama bir kere bile vazgeçeyim demedim. Bana gülüşüyle hayat veren bir kızı nasıl olurda unutabilirdim nasıl olur da hiç sevmemiş gibi yapabilirdim benim kalbimde onun öyle bir yeri vardı ki kalbimden daha büyük.

Gidişinle susuyor bütün hastane koridorları ama ben bu hastanede en çok seni sevdim.

Bir gülüşü vardı ama onu anlatabilecek kelimeler yoktu. Bir gözleri vardı o gözlerde kaybolmamak elde değildi. Bir sesi vardı bütün seslere sağır olduğum.

Benim canım acıyor bu acıya sebep olanda o acını durmasını engelleyecek olanda o .

Ben sevdim hemde hiç bir karşılık beklemeden sevdim ondan başkasını görmeyecek kadar çok sevdim.

Ben sevdim benim olmayacağını bile bile sevdim hiç umudum olmadığı halde umudum varmış gibi sevdim.

Ben sevdim onunla nefes alıp onunla ölecek kadar çok sevdim.

Ben sevdim sarılmadan sevdim.

Ben sevdim kokusunu bilmeden hissetmeden sevdim.

Ben sevdim onun beni sevmediğini bile bile çok sevdim.

Ben sevdim kendimden bile çok sevdim.

Ben bir kızı sevdim ben bir kızı annem kadar çok sevdim.

Bir gülüşü var ama onu anlatmaya yetecek kelime yok.

Unutmak istedim unutamadım onu. Sevmek istemedim ama sevdim benimle olsun istedim ama hep istemekle kaldım.

Benim onu sevmenin nasıl bir mucize olduğunu bilmiyordu.
Gözlerine bakarken utandım yanımda olduğu zaman kalbimin yerinden çıkmaması için Allah'a dua ederdim ben ama o bunu hiç bir zaman bilmedi.

Uyumadan önce tavana bakarak hayal ettiğimdin. Bütün ettiğim dualarda onun adı vardı ama o bunu bilmiyordu havalar soğuyunca ben Allah'a dua ederdim Rabbim onu koru yoksa hasta olur diye.
Her gece ona uyudum her sabah ona uyanabileyim diye.

Emre'nin dünyasında sen demek aşk demektir.

Hiç böyle çarpmadı bu kalp.
Uykusuzluk değildi gözlerimi kapatan,

Tarifi yok bu duygunun,

Şarkılar bile anlamsız kalır şimdi,

Söylesene nasıl düşlerimi kırıp hayallerime girip,

Beni benden alıverdin.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Bir başka bencem'de görüşmek üzere hoşca kalın.

Ben bir kızı sevdim bütün bunları bana yazdıran.

Yazar: Emre Çiftci