Bir şarkıya sarıp içine çek, sonra bir diğerine sarılıp uyu.

o şarkı çaldığında elini tuttuğun başkasıydı onu çok seviyordum ama içim yandı.

onu özlemedim ya da onu sevmiyordum. sadece, sadece adını koyamadığım birşeydi.

şarkı bittiğinde herşey normale döndü. fakat yolda karşılaştığımda yine içim yandı. onu özlemiyor ve sevmiyordum, sadece biraz içim yandı.

bakma öyle Allah aşkına aklımda birisi varken seni sevmişim gibi, birinci sınıfta ezberlediğim şarkıyı unutamazken nasıl olurda isteyerek yaşadığım birşeyi unuturum?

eğer sen geçmişimi unuttum diyebiliyorsan bu senin geçmişini unuttuğun anlamına değil, yalancı olduğun anlamına gelir.

tanırsın beni hatta en sevdiğin huyum olduğunu söylersin. herangi birşey bittiyse irdelemem, bir kez daha denemem hani tabiri caizse ben eski defterleri kapatmam direk yakarım. bilirim diriyken işe yaramayan ölüyken fayda vermez.

bu duyguyu yaşamak için yola çıkarım hep, sende bilirsin bunun için yaratıldım belkide ve evet bencil herifin tekiyim yüzümde biraz tebessüm ve yüreğimde biraz huzur için seni çok seviyorum zaten seni mutlu etmeye çalışmamın tek sebebi de bu. lakin enkazlarımı görünce içim yanıyor, sende de olmuyor mu? verdiğin emekler geçmiyor mu gözünün önünden?

neden susuyorsun şimdi? ben seni seviyorum. onuda seviyordum, ben kimseyle öylesine birlikte olmadım. ve bittiğinde ondan nefret etmedim. benim aşkım aşkaydı eğer sen gidersen inşa ettiğim yine enkaz olacak ve benim içim yine yanacak ve ben seni ne özleyecek nede seveceğim. sadece, sadece adını koyamadığım birşey olacak.