"Sen" Benim "Çayım"sın!

Yazıma öncelikle çayın tarifiyle başlamak istiyorum...Çaydanlığın altını suyla doldurup ocakta kaynatıyoruz. Su kaynağında çaydanlığın üstüne bir miktar çay koyuyoruz ve kaynayan suyu ekliyoruz. Çaydanlığın altına tekrar su ekliyoruz. Orta ateşte su kaynaya kadar çayı ocakta tutuyoruz. :)

Çay yapımını da öğrendikten sonra; şimdi asıl konumuza gelelim. Bu kadar basit bir tarifi olan çaya, edebiyatta birçok anlam yüklenmiştir. Şu bizim içtiğimiz çay, aslında sadece içmek değildir. O çay ki şiirlerde, romanlarda, hikâyelerde vb. bahsedelip durulmuştur. Üzerine sözler yazılmıştır. Kimi edebiyatçılar; yârin gidişini, gelişini, bakışını, duruşunu, gülüşünü, gözlerini çaya benzetmiş. Kimileri de aşkı, özlemi, ayrılığı, buluşmayı, dostluğu çaya benzetmiştir.

Kimi zaman çaya umut bağlanmıştır. Cezmi Ersöz'ün de dediği gibi "Çay henüz bitmedi demektir. "

Bazen de yârin gözlerine vurgu yapılır. "Çay bardağında bırakılan dudak payı kadar bile uzak kalamam gözlerine." -Sunay Akın

Bazen özlemdir çay... "Ama bu kente gelirsen unutma beni ara, sana bir çay ve temiz yaralar ısmarlarım." -Osman Konuk

Bazen de kavuşmaktır çay..."Bir gün çay içelim seninle... Çaylar benden manzara senden olsun." -Orhan Kemal

Kimi zaman bosvermişlik..."Oldu oldu, olmadı çay içeriz. " Kimi zaman da mutluluktur..."Çay neredeyse mutluluk oradadır."

Ve daha birçok örnekleri;

“Çayın rengi ne güzel. Sabah sabah, açık havada! Hava ne kadar güzel! Oğlan çocuk ne kadar güzel! Çay ne kadar güzel!”- Orhan Veli Kanık

“Çay içiyoruz; mutlu bir sessizlik içinde.” -Cevat Çapan

Şimdi ölsek; en fazla kahvede çaylar soğur.” - Yılmaz Odabaşı

“İki çay söylemiştik orda, biri açık, keşke yalnız bunun için sevseydim seni” - Cemal Süreya

“Soğuyan bir bardak çaydır benim ömrüm.” - Nevzat Çelik

~ "Ona" hitafen ~

Okuduğunuz için teşekkür ederim... :)

#mutluluknedir_