Bu Hayatta En Çok Sevdiğiniz Kişi Siz Olmalısınız !

Merhaba arkadaşlar. :)

Bu bencemde size bu yıl yaşadığım hayal kırıklığından yola çıkarak size bir iki tavsiye vermek istiyorum. Öncelikle biraz konudan bahsedeyim;

Ben hep karşıma doğru kişinin çıkmasını bekledim. Üniversiteden önce olmaz derdim çocukken bile. Fakat gönül ota değil de diğerine kondu işte. Lisenin başında çıkmaya başladık. Hayatımda en değer verdiğim kişilerden biriydi. Her yere beraber giderdik, her gece birbirimizin sesini duyarak uyurduk, seni seviyorum sözcüğünün yakıştığı tek kişiydi. Aileme anlattım. 4 yıl devirdik beraber sonra ne oldu? En yakın arkadaşına ayarlamaya çalıştı beni hem de biz çıkarken. İlk kendinden soğutmak için arkadaşıyla plan kurup kendi benim hakkımda dediği iğrenç şeyleri ss alıp arkadaşına attırdı sonra arkadaşıyla çıkacağıma inanıp ara buluculuk yaptı. Kalbim bunu öğrendiğimde paramparça oldu ve birkaç şey öğrendim.

Ne olursa olsun kimseye bağlanmayın

Sevin, güzel sevin birini ama asla bağlanmayın. Hayatınızın merkezi haline getirmeyin. Sonunda yaşadığınız hayal kırıklığı sizi yiyip bitirir. İşin içinden çıkamaz yaşamdan zevk alamamaya '' onsuz nasıl yaparım '' demeye başlarsınız. Yapmayın bunu kendinize.

Hayat Bitmedi Daha Önünüzde Uzun Bir Yol Var

Ayrıldınız diye ölecek değilsiniz sonuçta. Kırılacaksınız incineceksiniz ama yaşamaya devam edeceksiniz. Ne kadar çabuk unutursanız o kadar az üzülürsünüz. Belki de karşılaşacağınız mükemmel insanlar var. Optimist olup bardağın dolu yanından bakın, hayırlısı olsaydı Allah onu sizden almazdı. Unutmayın bir yerden alır daha iyisini verir.

Siz Dünyadaki En Değerli Kişisiniz

Siz dünyadaki en üstün kişisiniz. Bir hayvan olarak gelebilirdiniz ama Allah sizi en üstün şekilde yarattı. Değerlisiniz. Kendinizi üzmeyin, yıpratmayın sakın.

Arkadaşlar ben anlatmaya devam edeyim. Ben o karaktersizi kafamda tamamen bitirdikten sonra biriyle tanıştım. Ama o kadar önyargılıydım ki konuşmak dahi istemedim kırmamak için konuştum ilk. Çevresinde çok kız vardı, bir çok eski sevgili falan filan. Doğru kişi değil dedim, bir daha hata yapmıcam dedim. Sürekli ona arkadaş olduğumu hatırlattım ki o bana benden hoşlandığını belli ediyordu. Sonra nasıl oldu bilmiyorum hoşlanmaya başladım. Herkes o seni sevmiyordur, eğleniyordur dedi. Aldırmadım olursa kısmet dedim.

Sonra bir kaç defa buluştuk sevgili olduk. Sarıldı ve beni bırakma dedi biz olur muyuz dedi. Oluruz dedim ve çıkmaya başladık. Çevremden tepki aldım seni sevmiyordur diye tekrardan. Bunu söyleyen kişi sayısı çok fazla olunca aklım karıştı ama seviyordum artık onu. Bir süre pek konuşamadık beni sevmediğini değil de umursamadığını zannettim ayrılalım dedim ve büyük bir hata yaptım. İlk defa ağladı bir kız için ve o kız olmaktan nefret ettim, pişman oldum deli gibi. Sonra söyledim ona sevdiğimi bir anlık aptallık yaptığımı şimdi bana kırgın ama ayrı değiliz. Ön yargılı olmayın arkadaşlar. Hayat olmaz dediğiniz anda karşınıza çok güzel şeyler çıkarabilir.

Sevgiyle kalın :)