Seve Seve Nefret Etmek!

Bu benceyi kalbimin karanlık toprağına gömdüğümü düşündüğüm ama onu her gördüğümde toprağı zerre zerre azalan ve yakında gün yüzüne çıkmasından korktuğum mezardaki kişiye ithaf ediyorum.

İki yıl öncenin kankası, geçen yılın arkadaşı, bu yılın gözgöze gelmekten bile korktuğum kadını. Ondan nefret etmek zorundayım çünkü onun da benden nefret ettiğini biliyorum. Seviyorum, evet evet seviyorum onu. Mezarından "Yeter artık çıkmak istiyorum" demesinden korkuyorum.

Yanında olmasını istersin fakat olmaz

Kimbilir nerededir şimdi. Whatsappta son görülmesi üç saat önce. Telefonunda da internet olmadığına göre kesin şu an dışarıda. Ne güzeldi geçen yıllar kafetaryada dama, okey filan oynardık. Az ötedeki kokoreççide ilk kokorecini beraber yedik. Denize doğru yürüyüşler, beraber bisiklet sürüşler ne güzeldi. Mazi kalbimde yara derler ya benimki de o biçim. Mazi kalbimde mezarlık kurmuş bir yara. Bıraksam bu inadı. Bir mesaj atsam gel diye ne der ki?

Ama gurur...

Bazen de hüzünlenirsin geceleri

Salaklık mı yaptım acaba diye gözünden birkaç damla yaş süzülür yastığa. Kolay mı hergün gözgöze gelmek. "Merhaba" demek zorunda kalmak. Duygular aklın önüne geçermiş ya gece. Yenik düştüğüm zamanlar oluyor şu duygu denilen illete. Ah geceler, kara geceler.

Ama gurur...

Komik ama kıskanırsın işte

Yanında bir varsa gözün kayar ne yapıyor bunlar acaba diye. Sanane sanki meraklı Melahat! Seni ne ilgilendirir. Seni sevmeyen bir insanı, sen dostken sevgilisi olunca "Kadın ve erkek yakın dost olamaz, kadının sevgilisi olur" diyen biri için neden göz kaslarını boşuna yoruyorsun ki? Neden kurunuyorsun kendi kendine? Gurur gurur diyorsun da nedir bu yaptığın?

Bencemi okuduğunuz için teşekkür ederim tamamen gerçektir.