Sevmekten, Sevilmekten Korkanlara

KORKMAYIN...// Candan MERT// 18.07.2014

İnsanlar gider.

Ama birine karşı, "Sen de gideceksin, biliyorum." korkusuyla yaklaşıp, değer vermekten kaçınırsan veya sevginden pintilik derecesinde az verip de karşındakine bunu hissettirirsen; herkesten önce onun gideceğine emin olabilirsin. Pinti olmayın abi şu sevgi konusunda. Karşınıza çıkan 2 3 pislikle tüm karşı cinsi öyle sanıp; değer vermekten çekinmeye başladığınız anda adam akıllı biri gelmiş oluyor ve siz ona gerekli sevginizi sunmadığınız için, onun güzelliklerini göremiyorsunuz ve belki de hayatınız boyunca yanında en mutlu olacağınız insanı hayatınızdan bir bencilliğiniz uğruna kolayca ve güle oynaya çıkarabiliyorsunuz. Evet, bencillik oluyor bu bir yerde. "Çok değer verip de bunu ona belli edersem; gider. Beni daha az sever. Sonra ben gene acı çekerim. Hepsi aynı zaten." bencilliği. Kim bilir? Belki de o insan da sizinle küstü aşka, sevgiye... Herkesin, "Kime değerinden çok değer verirsen, verdiğin değerle aldığın değer eş olmaz; üzülürsün." dediği bir an mutlaka olmuştur. Belki de ona o anı sen yaşattın? Hayatında hissedebileceği en berbat duyguları hissettirdin belki o değer verme korkunla? Belki o da senden sonra böyle bir hataya düşecek? Seni düşürenler gibi daha ne hayatlar böyle yerle bir olacak belki? Daha bu belki'ler sürer gider...

Cinsiyet fark etmez. Her zaman çok değer verenin kaybedeceği söylenir.

Bu düşünceyle yaklaşılır hep insanlara. Bu korkuyla. Henüz bu korkuyla yaklaşmaya başlamadıysan insanlara; geçmiş olsun. En kısa zamanda senin de hayatını mahvedecek bir insan girecek hayatına. Önceden onu da mahvetmişler işte. Zihniyet aynı. İnsanların zihniyeti değişmediği sürece hep böyle sürüp gidecek bu iş... O yüzden o da öyle bir korkuyla yaklaşıp, sana o korkuyu aşılayacak.

Korku baştan kaybetme sebebidir zaten.

Bir şeye korkuyla yaklaşırsan, o da senin korkunla ürküp kaçmaz mı? Bunu hiç düşündün mü? Sanırım düşünmedin. Gel otur şöyle, düşünelim beraber. Bir sokak köpeğini düşün. Hani gördüğün anda yolunu değiştirirsin, zarar verebilir sana öyle değil mi? Sen kaçtıkça peşinden gelir bazen; korktuğunu düşünemez, oyun oynadığını düşünür çünkü. Aynı zamanda sen de onun oyun oynadığını düşünemezsin; üstüne doğru geliyorsa kesin bir zararı dokunacak diye düşünürsün... Elinle bir git işareti yapıp, köpeğin boynunu bükerek senden uzaklaştığını gördüğünde anlarsın her şeyi ama geçtir artık. O sana zarar vermeyecekti. Senin korktuğunu anlamamıştı bile. Nereden anlasın? İşte insanlar da böyledir. Değer verirler; ama karşısındaki "Nasıl olsa sen de gideceksin." boş vermişliğiyle yaklaşınca tamamen bir enkaz yaşanır o aşkta. Enkazın altında kalan bellidir; henüz "Nasıl olsa gidecek" korkusuyla değil de, adeta kendinden bir parçaymışçasına karşısındakini seven insan. Sözde kazanan; ama böyle korkularla yaklaşmaya devam ederse hayatı boyunca kaybeden bir insan olarak kalacak karşıdaki insan da...

Diyeceğim şu ki; sevmekten korkmayın abi. İlgilenmekten, fazla değer vermekten korkmayın. Herkesin, hayattaki herkesin ilgiye, sevgiye, değerli hissetmeye ihtiyacı var, emin olun. Sizin de ihtiyacınız var bunlara; kimseye, kendinize bile itiraf edemeseniz de var. Oturun bir düşünün. Emin olun ki var. Ben eminim çünkü. Korkuyu bırakın. İnsanlara korkuyla yaklaşmayı bırakmazsanız; hayatın anlamını tam anlamıyla kavrayamazsınız.

"Hayattan zevk alamıyorum." diyen insanlara bir bakın.

Hepsi mutsuz. Hepsi ilgisiz. Hepsi sevgisiz. Aşksız. Aşka inançlarını tamamen kaybetmişler. Evet! Ve hepsi, "Nasıl olsa herkes gidecek" diyenler. Yazımın başında "İnsanlar gider." demiştim. Evet, herkes gider. Ama kimi ölüp de yapar bunu, kimi öldürüp de. Size tavsiyem; Öldürerek gidenlerden olmayın. Gerekirse ölün aşk uğruna ama içinizdeki aşkı, aşkınızı öldürmeyin. Kendi aşkınızın katili olmayın. Sevin!

Sevilin!

KORKMAYIN!

Hala aşka inananlara,

En içten, en derin sevgi ve saygılarımla...

03/02/16