Her İnsan Bir Yıldızı Temsil Eder

Denizden gelen o burun yakıcı tuz kokusunu alabiliyorum. Buna rağmen yıldızların o eşsiz yalnızlığı, beni bütün içtenliğiyle kendine doğru çekmeyi başarabiliyor.

Varlığı hep teori olarak nam salmış bir olguyu kulaktan kulağa naksetmişizdir hep

‘’Her insan bir yıldızı temsil eder’’ Peki, yıldızlar da bizi temsil ediyor mu?

Parlayanı söndürebilecek kadar hırçın rol oynayan karakterlerin içinde nasıl olur da parlayabilirsin?

Miadı geçmiş duyguların en körpe yerin de nutku tutulmuş bir hilal olmalısın. Karanlığı içine almalı ama aynı zaman da en ince yerden semaya bir ışık saçmayı gözün de nur görmelisin

İşte hayat o zaman anlayacaktır ki senin en sivri noktan karanlığın bittiği noktadır.

O kadar yıldız varken neden bize en yakın olan Ay diye düşündün mü hiç?

Işığı yaratmak dan daha önemli olan şey ise ışığı yansıtabilmektir.Daha kolaydır aslın da. Ayna’ya baktığın zaman kendini bütün benliğin ile yansıman da görebilirsin. Ta ki karşındakinin seni taklit ettiğini fark edene dek…

Sana da garip gelmiyor mu yani sol yanağında ki sivilceyi sıktığın da aynı zamanda aynada ki sol tarafı sıkman? Arada çok ince bir çizgi var. Sana seni yansıtan her şey seni bütün senliğiyle verebilir ama hep zıt yönde çalışır.

Karşına biri çıktığı zaman kendini onda görmek, seni sen yapan özelliklerin karşı taraf da yansımasını izleyebilmen için bir seçenektir. Lakin onu sen olgusuyla yaşatırsan kaybedersin.

‘’Heyecan, gizem’i çözülse de sen onu dile getirmedikçe tekerrür eden bir muammadır’’

Yapman gerek tek şey karşında ki seni bilmek ve aslında sivilcenin aynanın sol tarafta olmadığını bilmek.

Buna rağmen biliyorsan ve onu orada göremiyorsan, işte gizem tam buradadır.

Ve sırrını hep koruyacaksındır.

Çünkü sırrını bilmene rağmen, kendini ona bakmaktan alı koyamayacaksındır