Çaresiz ve Savunmasız Seviyorum

Merhaba arkadaşlar,

Sizlerle benim için önemi büyük olanbir sıkıntımı paylaşmak istiyorum. Aslında belki benimle aynı veya benzer durumu yaşayan birileri vardır da bu duruma çare bulabilirim düşüncesi içersindeyim. Sizler bu yazıyı okuduktan sonra kalbinin sesini dinle bizim yorumumuza ihtiyacın yok gibi cevaplar vericek olursanız öyle olmuyor arkadaşlar. İnsan kendini çaresiz hissettiği zaman en kör noktada kaybolduğu zaman ne yapacağını bilemiyor. En yakınlarımla bu durumu paylaşsam da onlar da anca bir yere kadar destek olabiliyorlar. Neyse artık gelelim hikayeye.

Bundan iki sene önceyaz aylarında tanıştık onunla. Facebookda başladı ilk muhabbetimizOkulların tatil olmasına 1 ay var ya da yok. Ben dersteyken mesajlaşıyordum onunla. Sayısalcı olduğunu bana sayısal derlerin notlarını verebileceğini söylemişti. Dershanesinin okulumun yakınlarında olduğunu öğrendim o an heyecanlandım. İlk defa görücektim onu.

Ama o gün öyle olmadı. Zamanla çok sık konuşmasak da muhabbetimiz ilerledi arkadaşlık seviyesine geldi. Okullar yaz tatiline girdi biz buluşma planları yapmaya başladık. Evleri de benim oturduğum bölgeye yakındı. Bir sabah bir mesaj geldi ondan.''Bugün çok yakın arkadaşım sevgilisiyle bizim sitenin havuzuna yüzmeye gelecek istersen sen de gel'' O an deli gibi gitmek istiyordum onun bu daveti beni inanılmaz derecedemutlu etmişti. Ne yazık ki ailemden dolayı o gün dışarı çıkamadım ve içimde burukluk kalmıştı. Neyse ki bir gün nihayetinde buluştuk. Onların evin orda bir park vardı. Hava çok sıcaktı içecek soğuk bir şeyler aldıktan sonra bir kamelye de oturduk muhabbet etmeye başladık. O kendinden bahsediyor ben kendimden bahsediyordum.

Hissiz duygusuz biri olduğunu, kimseye bağlanamadığını sevemediğini, arada tek günlük kızlarla vakit geçirdiğini, umursamaz biri olduğunu anlattı. Ama birine bağlanırsa ciddi bir ilişki yaşar herkesten uzaklaştığını da ekledi. Ardından geleceğe dair planlarından bahsetti. Yuva kurduğunda nasıl bir eş ve bir baba olmak istediğini anlattı. Kendinden o kadar emin özgüveni o kadar yüksek ve korkusuz olgun karakterli bir insandı ki hayata karşı olan bakış o an ondan etkilenmeme neden olmuştu. Benden sadece bir yaş büyük olmasına rağmen ilk defa bir erkek bu kadar olgun soğuk ve sakin duruyordu karşımda. İlginçti... Benden bir yaş büyüktü ama o da üniversite sınavına hazırlanacaktı. Bir gün ders çalışmak için onların eve gittik. Masada kitaplar birbirimize bir şeyler anlatıyoruz o sırada birden sustuk ve olan oldu.

Sevişmeye başladık. O kadar utandım ki hayatımda ilk defa böyle bir şey yaşamıştım o gün. Ona da ilk defa böyle bir şey yaşadığımı söyledim. Bunun bir hata olduğunu bir anlık hormonel bir içgüdü sonucunda yaşanılan bir şey olduğunu konuştuk. O gün eve gittiğimde tam bir aptal gibiydim. Sürekli o anı hatırlıyor bir yandan pişmanlık duyuyor bir yandan gülümsüyordum. Gittikçe etkilenmeye başlamıştım. Bir gün yine aynı hissi yine yaşamak istedik ikimizde ki evde buluşmaya karar verdik. Ve istediğimiz de olmuştu. Sevişmemizden sonra sigara yaktık yatağında oturduk konuşmaya başladık.

O lise maceralarını anlatırken ikimizde gülüyorduk. Sigaram bitti onun ayak ucuna yattım ve dinlemeye başladım. O anlattıkça ben huzurla dinliyordum. İçimden geçirdiğim tek cümle Allahım bu an bozulmasın hep böyle kalayım olmuştu. Kendimi en savunmasız hissettiğim andı. Eve gittiğimde yine ben leyla gibiydim. O beni arkadaşlarıyla tanıştırmıyor ben de onu tanıştırmıyordum ama çıtlatıyordum. Malum sevgili değiliz bunun üstüne yaşadığımız bir şey var. Ne o benim ortamıma girdi ne de o beni soktu kendi ortamına.

Zamanla samimiyetimiz iyice ilerledi çok iyi bir dert ortağı olduk birbirimize. İkimiz de felsefeye aşığız. Telefonda sabaha kadar felsefe yapar hayatı sorgulardık. Zevk alıyorduk bundan. Arada dışarıda buluşmalar mesajlaşmalar felan derken ben iyice kaptırdım gönlümü ona. Umut yeşermeye başlamıştı içimde. Bir gün havuza gidicektim onu da davet ettim ve aldığım cevap o an ilk defa onun için gözyaşı döktürmüştü bana.

Ciddi bir ilişkiye başladım, görüşmüyorum kimseyle!

O an gözlerimden yaşlar dökülürken ben kendime kızdım. Bu kadar umutlanmamalıydın seni sevmediğini ve sevmeyeceğini biliyorsun hala ne için uğraşıyorsun dedim kendi kendime. Aradan iki hafta geçti ve nasılsın diye mesaj attı. Sevgilisinden ayrıldığını olanları bitenleri anlattı. Zaman böyle böyle ilerledi. Okullar başladı dershaneler başladı eskisi gibi görüşemiyorduk ikimizde yoğun bir tempo içersindeydik. Bir gün yine mesajlaşırken dershanedeki bir kızdan etkilendiğini ve onunla ciddi düşündüğünü söyledi. Ben içimden gelmeyerek bir kaç sahte cümle kurdum. Bir gece mesaj attı

Ben kızla konuşmaya gidiyorum belki de bugün seninle olan muhabbetimiz son bulabilir!

dedi mesajında. Yine o gece gözümden yaşlar süzülürken "hayırlısı olsun" demekten başka çarem yoktu. Zamanla kızla anlaşamadı ve aralarında hiçbir şey olmadı. bizim Yakınlığımız devam ediyordu. Ama yaşadığımız onca şeye rağmen hala bana aşık olmaması beni arkadaş gözüyle görmesi beni deli ediyordu. Her gece Allaha yalvarır olmuştum. Tarif edilemeyecek bir bağlılıktı bu. Canım yanıyordu. Dışarıda onun parfüm kokusunu duyduğum an, onun dinlediğini müziği duyduğum an kendimden geçiyordum. Sesini yüzünü kokusunu özlememek elimde değildi. Saçmasapan biri olmuştum. Duygusal içine kapanık dalıp dalıp giden sadece onu düşünen biri haline dönüşmüştüm.

Ve sene sonu yaklaşmıştı. En yakın arkadaşlarımla bir gece mezuniyet öncesi yemek planı yaptık. Bir gece önce bana mesaj attı. Beni bir arkadaşıyla tanıştıracağını felsefi bilgisinin çok iyi olduğunu benim de bir arkadaş alıp hep beraber buluşup konuşmamızı istedi. Şok olmuştum, ilk defa bir arkadaşıyla tanışıcaktım. Ben arkadaşlarımla yemek yiyeceğim mekana gittim, o da oraya geldi, yakınlarda bir kafaede oturduk kahve içtik.

Ben yanlarından ayrılırken gece kaçta kalkıcaksınız diye sordu. 11 gibi kalkarız dedim. Eve nasıl gidiceksiniz dedi bende herkes dağılacağını bende arkadaşımla metroyla onlara gideceğimi ve orda kalacağımı söyledim. Gece geç saatte yollarda tek başıma eve gitmemem için bir arkadaşıyla arabayla almaya geleceğini söyledi. 2. bir şok yaşadım.

O günden sonra yine beynimi bir çok düşünce sardı. Acayip mutluydum. Umutluydum. Derkeen bir sene böyle geçti ve üniversite zamanı geldi. Ispartaya gitti. Ben üniversiteye tekrar hazırlanmaya karar verdim. O orda ben burada aylarca görüşmedik. 3 4 haftada bir konuşmaya başladık. Onu özlüyordum. Teninin kokusunu gülüşünü muhabbetini sesini. Ona ait olan her şeyi iliklerime kadar özlemiştim. Çoğu gece rüyalarımdaydı. Yaklaşık 1 ay önce önce ameliyat oldum, biriyle çıkmaya başladım. Ben hastanedeyken "ben bursaya geliyorum" diiye mesaj attı.

Yaptığı şeyin aynısını ona yapmak istedim. amilyat olucam sabah ayrıca ciddi bir ilişkiye başladım, görüşmemiz uygun olmaz dedim. Oun verdiği cevap ise

Güzeldi geçmiş, bencillik yoktu yaşadıklarımızda, hepsi güzel anılardı. Hayırlısı olsun, senin için en doğrusu budur belki de :)''

Bu cevaptan sonra ne yazacağımı şaşırdım üzülmüştüm hemde baya. O anlar gözümün önünden film gibi geçti. Gerçi hiç gitmiyordu ki. "Sende durumlar nasıl?" diye sordum "kimseyle anlaşamıyorum istemiyorum kimseyi kafam iyi böyle" dedi.

Sonuç olarak kimle çıkarsam çıkayım kimse onun verdiği huzuru güveni veremiyor. O benim ilkim güvendiğim ilk ve tek insan. En güzel anılarımı yaşadığım tek eşsiz insan. Herşeyimi paylaştığım adam. Özlüyorum ama artık gücüm zerre kalmadı. Ona böylesine aşık olduğumu bilmiyor. Bu yüzden ondan uzak durmaya çalışıyorum. Yaklaştıkça içim acıyor.

İtiraf edemiyorum ama onu şimdi veya ilerde başkasıyla yanyana görmeye dayanamam. Benim hayal ettiğim herşeyi başka bir kızla yaşamasına dayanabilceğimi sanmıyorum.
Ne yapmalıyım arkadaşlar? Durum bu.