Aşktaki Acı.. Başka Bir Yoğunluğu Var.. Budur hissettiğim..

Öldüreceksin beni biliyorum.. Boğacaksın!

Arkama geçip demir teli birden doluyorsun boğazıma neler oluyor anlayamıyorum, yaşlar gelmeye başlıyor kısa bir belirsiz süre öncesi aşkla sana baktığım gözlerimden..

Kıvranıyorum biçare boynumu tutuyorum bir umutla ama yok biliyorsun ki ellerinle boğarsan beni varlığının umuduyla bir kaç saniye daha fazla yaşayabilirim.. Tuyorum boynumu ve hissettiğim ellerinin yumuşak sıcaklığı değil demirin keskin soğukluğundan ibaret..

Gözlerimin kaydığını anlayınca kendine çevirip devam ediyorsun buna ve ölümden önce ki son anlarıma bakıyorsun.. Gözlerini artık göremem kaydılar o anı bekledin çünkü bilirsin gözlerin umuttu benim için.. Umuttu diyorum çünkü şimdi de kapandı gözlerim artık yoklar..

Son bir nefes duyuyorsun benden gelen hissediyorsun.. Bu nefes değil aslında, çıkıyor ruhum ayrılıyor bedenimden bilinmez siyah karanlığa doğru tüy misali ağır ağır karışıyor..

Ve artık ruhum yok..

Bırakıyorsun boynumdaki ipi geri çekiliyorsun geçmişin umuduyla yere doğru düşen ellerim son bir defa veda etmek icin sarılmak istiyor sana, başarıyorsun parmak uçlarım omzunun biraz önünden ıskalıyor ve iki yanıma düşüyor..

Diz çöküyorum sonra haliyle başım eğiliyor ve kısa bir belirsiz zaman önce başını göğsüme koyduğum şekilde soğuk betona çarpıyor..

Belki bir son bu.. Ellerim yaşadığım anlardan kalan son sıcaklıkla ayaklarına dokunmak istiyor, ve evet gene başarıyorsun parmak uçlarım ayaklarının biraz önüne düşüyor..

Usulca çıkıp gidiyorsun.. Ben artık yokum..