Siz siz olun kimseye körü körüne aşık olmayın!

Merhaba arkadaşlar

Size 4 yıllık karşılıksız aşkı anlatacağım. Sınıfta oturuyordum her zaman ki gibi sessiz , sakin. Birden o güzeller güzeli kız sınıftan içeri girmişti. Benden başka kimse olmadığı için bir kız arkadaşının okulda olup olmadığını sordu sadece ama ben kalakalmıştım. Boğazım düğümlendi zar zor evet kantinde olmalı dedim. Aradan 2 hafta geçmişti. Kızı aklımdan çıkaramıyordum. Allahım delireceğim!

Sınıfta olup olmadığını sorduğu kızın yanına oturdum. Bu kız kim neyin nesi gibisinden sorular sormam ile anlamıştı olanı. Sevgilisi var mı bir öğreneyim ve sorayım seni hatırlayacak mı dedi ve sınıftan ayrıldı. İçim içimi yiyordu kalbim çıkacak gibiydi. Tenefüs bitmiş arkadaşım gelmişti ve sevgilisi yok seni hatırladı ama ayrıntılı birşeyler sormadım dedi. Ben o kadar çekingen ve utangaç biriydim ki onu gördüğüm zaman yüzümde hafif bir mahçupluk oluşurdu. Gidip konuşmayı çok istedim ama cesaret edemedim.

Aradan 2-3 ay geçmişti. Arkadaşıma gidip konuşsana hala sevgilisi yok mu ona göre gidip söyleyecegim olan biteni artık içimde tutamam diye ver yansın ettim. Kız konusmak için gelmemi istemiş. Gittim yanına oturdum . Anlattım olan biteni ama yüzüne bakamadım kıpkırmızı olmuştum. Bana biriyle çıkmayı düşünmediğini söyledi kısa kesip gitti. Paramparça olmuştum ama bir yandan da iyi olmuştu daha fazla içimde tutamazdım birşeyler duymam gerekti. Vazgeçemedim ama yinede. Her gördüğümde içim ilk gün gibi kıpır kıpır oluyordu.

Aradan tam 5 ay geçti.Bölüm seçimi yapıyorduk okulda.Aynı bölümü tercih etmişiz ve aynı sınıfa denk geldik. Sınıfın en arka köşesinde oturmuş en öndeki o güzeller güzeli kızı seyrediyordum. Arkasındakilerle konusmak için döndüğünde onu kestiğimi anlayıp önüne dönüyordu konuşmadan. Gidip tekrar konusmak istedim ama yanına gelir gelmez kaçtı gitti. Arkadaşımada sevgilim var söyle ona demiş. Söyledi ama farkedermi 8 ay olmuş ben hala onu seviyordum vazgeçmedim de. Çıktığı çocuk bunu terketti 2 ay sonra. Benim sahip olamadığıma o sırtını dönüp gitmişti. Her kimse bulup onu öldürmeyi istedim. Kızın o üzgün yüzünü gördükçe ben harap oldum. Birşey demeye çekiniyordum yarıyıl tatiline kadar bir kez olsun konusmadım onunla.

Tam 14 ay olmuştu. Tekrar konuşmaya niyetlendim ve gittim konustum. Bu sefer daha ılımlıydı. Bana arkadaş olalım ama sevgili olmayalım dedi nedenini sordugumda cevaplamadı bile. Tipimden kaynaklı oldugunu düşündüm çünkü gerçekten hoş bir yüzüm yok. Ama ne yaparsa yapsın gram azalmıyordu ona karşı olan aşkım.

Lisenin son yılına gelmiştik.2.5 senedir vazgeçememiştim hergün gördüğüm için şükür ediyordum Allaha. Ama biliyordum belkide bu sene onu son görüşüm olacaktı.Herneyse bu sene sahip olmalıydım ona başka hiçbirşeyi düşünmez olmuştum. Derken yeni sevgilisi oldugunu öğrendim. Artık yıkılmıştım. Arkadaşlarım unut onu hayır gelmez git başkalarıyla çık unutursun dediyselerde yapamadım. Hem unutamazdım hemde etik birşey değildi. Sevmediğim bir kızla çıkarak onu incitmeye ne hakkım vardı benim! Yapmadım. Bırakamdım da sevdiğimi isterse evlensin umrumda değildi. 3 ay geçti. Ayrıldı yine bu daha doğrusu çocuk aldatmış bunu. Sınıfta ağlıyordu dersin ortasında hemde. İçimden birşey koparılmış gibi dayanamadım bende ağlıyacaktım. Görmesin kimse diye sıraya koydum kafamı etrafı dinliyordum. Ortalık yatıştıktan bir ay sonra kızı facebooktan ekledim. Onaylamıyordu önceden eklemişti bu sefer. Ardından da kızın en yakın arkadaşı ve bir kuzeni ekledi.Fotoğraflarımı falan beğeniyorlardı.Sonra bu olanı sınıftaki ortak olan arkadaşımıza anlattım.kızın ağzını arasın diye. Haklıymışım tipimi beğenmediginden istemiyormuş beni fikir alıyormuş onlardan da. Sonrası yine bana acı tekrar reddedildim. Olmayacaktı kırılmış incinmiştim. 5 ay boyunca sanki onu artık istemiyormuş gibi davrandım dediği gibi arkadaşıymış gibi davranmaya.

Lise bitmiş mezun olmuştuk. Üniversiteye başlamıştım. Ama hangi kıza baksam onu görüyordum resmen. Çıldıracaktım aklımdan çıkmıyordu. bazen lisedeki arkadaşlarla toplanır sohbet ederdik öyle zamanlarda görürdüm onuda. Ama yaptıgınıda unutamıyordum. Ama hadi dese tutup elinden her yere giderdim onunla...

Veee tamı tamına 4 yıl olmuş 5.yıla girmiştim bu karşılıksız sevdada... Telefonumu almış birinden whatsapptan yazdı. Normal bir sohbet nasılsın nasıl gidiyor gibisinden 2 3 gün öyle yazıştık.

Daha sonra hala ona karşı bişeyler olup olmadıgını bilmek istedi. Elbetteki vardı içimde birşeyler ama gömüyordum onu tekrar açığa çıkaramazdım. Kırgın ve incinmiştim unutamıyordum yaptıgı şeyi. Bende evet var ancak ben böyle daha mutluyum seninle olmak istemiyorum ama seni hala seviyorum! diye cevap verdim. Bana bir şans tanımak istediğini söyledi. Bende ' ben sana şans tanımak istemiyorum 4 senedir neredeydin?' cevabını verdim. Sustu yazmadı yazamadı. 3 gün sonra tekrar yazdı pişmanım falan gibisinden. Ama artık çok geçti olmazdı seviyordum onu ama güvenmiyordum da ona bir gram dahi. Arkadaş kalalım birbirimizi bu kadar üzdüğümüz yeter dediğim de o kadar canım acıyordu ki... Şimdi aradan sadece 2 hafta geçti tek tük yazmaya devam ediyordu ama nasılsın ne yapıyorsun gibi şeyler. 2 hafta olmuştu sadece ve başka bir arkadaştan sözleneceğini duydum. Bu nasıl bişeydi ? 2 haftada kimi bulup sözlenme kararı alabilirdi ki? Tabii ki de o en baştaki sevgilisine.. Beni kullanacaktı bildiğiniz. Ona bir hayırlı olsun mesajı atıp engelledim heryerden herşeyden ve en önemlisi kalbimden. Artık ne kimseyi sevebiliyorum ne de güvenebiliyorum. Kendi yalnızlığımda boğuluyorum. Ve buna alıştım ne arkadaşım kaldı ne de sosyal yaşamım henüz bu yaşta hayattan sıkılmış bunalmış durumdayım. Kızların beni tipimle vurması sadece üzmüyor eskiyi hatırlatıyor. Evet yakısıklı değilim ve olamayacagımda. Ama unutmayın bende insanım kalp denen şeyden var. Yüzüme vurmamanız yeterli kendimin ve ederimin ne olduğu biliyorum evellallah. Belki tipimle değil ama yüreğimle o yanınızdaki yakışıklı çocukları tesbihime boncuk dizerim.

Bunları neden yazma gereksinimi duydum bilmiyorum. Açıkcası içimi dökecek bir arkadaşım yok bu yüzden burada sizlere anlatmak istedim.İçimde yük oldu bunlar. Hepinize dinlediğiniz okuduğunuz için teşekkürlerimi sunuyorum KS halkı :)

Sevgilerle M.A.Ş