Bülbül Olmak, Güllerin Mizacı ve Firdevs Bağları Üzerine

Akşamdan kalma bir sohbetten aklımda kalanlardandır. Aşkı tatmamış biri tariften ne anlar, empati neye yarar? Çocuk gözleriyle izledim onları, yüreğimde olduğunu iddia ettikleri bir kuş da dinledi. Acı çektiğinizi anlıyorum ama acınızı hissedemiyorum dedim.

Afedersiniz ben hiç aşık olmayı beceremedim de. Yaşım bir kesimin, bu kadarı yeter dediği yaş. Meşhur yirmi yedi. Evrenin, kuantumun, allahın, yodanın, atomlar arası çekimin ya da bilmem hangi düzenin yakınlarda etrafıma bir yerlere bir aşk yaklaştıracağından mıdır yoksa konuşmacılardan birinin ses tonu ve üslubunun, kelime seçimi ve diziliminin, bir akşam vakti masalına uygun dinginlikte oluşundan mıdır, bütün anlatılanları hissetmeye çabalayarak ve merakla dinledim. Hayır geneldi her şey, kişiler yavaş yavaş objeleşti. mabed de bir objedir değil mi? İbadet de bir yakınlaşma ve bir kaçıştır nereden baktığına bağlı olarak.

Kaygı sardı içimi bir tuhaf. Tanımlar mantık ve duygu ilerlemesini gördüm. Bu nasıl olduysa sürece olan inancımı artırdı. Konuyu açmalıyım sanki. Feminizmden girmiştik sahi. İngiltereye, kömür madenlerine bir uğramıştık. O sırada elimde hayat ağacı filizlenmekteydi. Sonra karalamaya döndü, kadın dedik. Kadın olmak ne güzeldi. Adam dedik sonra, adam olmak ne güzeldi. Terazi dedik, orada bir durduk. Terazi...

Kadınlar dedim lafın üzerine, kendilerini bir adamın yüreğinde tartıyorlar. Adamın yüreğinde kendini sevmek ne güzeldir. Sana ne güzel gösterir seni bir adamın yüreği. 'Kadınlar bağlanmıyorlar, bir erkeğin yüreğindeki aşk başkadır. Kadının aşkı çabuk söner' dedi. Cümlelerini içimde hissettim hissetmeye ancak dilinin dinginliğine ulaşmam zaman alır sanırım. Ademle havvanın bir cenneti vardı ya, ademe yeten bir cennet. Ne güzel dedi havvaya, cennetimize bak. Havva bir süre cennetle oyalandı. dışarıda ne vardı, kadının gerçek değeri neydi, adamın gerçek değeri neydi? Kadın başka adamların kalbinde de kendini aynı şekilde sevebilir miydi? E artık bu noktada yasak elma yenmeliydi. İçimiz rahat etmiyor. Bizim, biz kadınların değil. Bizim işte. Odada beş kişi olduk, iki kişi olduk, yedi ve üç de olduk. Üç kaldı nihayetinde. Aynamı ya da kadın gözlerimi bıraktım koltuğun üzerine usulca. Kadın egosu dendi sık sık, bu konu şimdi dumanlandı bir sebepten.

Kadın egosu, kadının kendiyle ilgilenen bir adamı gördüğünde, kendi karakterine rağmen itiraf ettirme arzusunu barındıran bir olguydu sanırım. Bu konuda hemfikir olmamıza rağmen unutmuşum biraz.

bir insanın davranışlarını analiz etmek değil de, haritasını çıkarmak kalmış aklımda bir de. Empati yoksunlarına ne yazık, ne yazık vallahi bana. Neleri neleri kaçırıyorum. Acını anlarım, hissedemem. Aşk dediler dedim ya, demiş miydim? dediler. Anladılar da birbirlerini, biri dedi, kendi seçimi olmalıydı. Bir adım atmış, sonrası zorlamaya girermiş. Altı senesini bir aşka bağışlamış. Zorlamaya girmesin diye kendini anlatmayı bile haram kılmış kendine. Tanımayı arzu etseymiş zaten adım atarmış o, iradesine müdahalade bulunmak yakışık almazmış. Hayır, bu kadar naif ruh nerelerde var başka? Günde beşyüz kereye yakın kale kapılarım zorlandı da benim. Nihayetinde içimde bir hoşlantı peydah oldu bir de düşünün adım adım bir aşk. Ne tatlı olur değil mi? düşünmeden edemedim ben. Oyunu kaçak oynamak, saldırı olarak gören bir adama saygı duydum bugün. Çok sık hissettiğim bir şey değildi.

Kadın aldı sözü, kokusu dedi, yüzüne bakmaya doyamazdım dedi, fedakarlık dedi, bundan hiçbir şey anlamadım. Yüz dedim, insan yüzü. Evlat desen değil, bu iç titremesi niye ola ki? Anlayamadım dedim. Anlayamazmışım. Bana eşekten düşeni getirin dedi, muhteviyatı farklıydı ama, bir noktadan sonra insana dair, insana ait olmaktan çıktı her şey. Kalbimin ritmi hızlandı. Yüzüm asıldı. Daha fazlasını duymak istemedim. Üçüncü paketin son ikisinden birini yaktım. Bir masayı siper aldım sonra kendime. sık sık evet ve anladım dedim. Ben niye hiç aşık olmadım? Lütuf mu?