Neden Aşık Oluruz?

Merhabalar arkadaşlar,

Bugünkü bencemde "gerçek aşktan" ziyade "aşkın gerçeklerine" yönelmek istedim. Önce aşkın tanımıyla başlamak istiyorum.

Aşk, bir kişiye karşı duyulan bağlılık, sevgi, tutku ve arzu bütünlüğüdür.

Vücudumuzun işlevlerini yerine getirmebilmesi için sağlıklı bir beyin ve sağlıklı hormonlara ihtiyaç duyar. Aslında insan beyni çok karmaşık bir yapı olsada amacı sadece "hayatta kalmayı sağlamak" ve "üremeyi gerçekleştirmektir." Bütün hayatımızdaki yaptığımız herşey bu iki amaç doğrultusunda gerçekleşir. Yani kısacası insanlar hayatta kalmak ve üremek için yaşarlar.

Bu söylediklerimize bir örnekler verelim. En basitinden yemek yemek, su içmek bizim hayatta kalabilmemiz içindir. Çalışıp para kazanmak yemek yiyebilmek, su içebilmek, temel ihtiyaçlarımızı karşılayabilmek ve daha iyi bir hayat sürebilmemiz içindir.

Beynimiz çeşitli durumlarda bazı şeyleri yapmak için vücudumuza hormonlar salgılar. Aşk dediğimiz şeyler bu hormonlar bütünlüğüdür aslında. Aşık olduğumuzda karmaşık duygular içinde olmamızın sebebi aşık olabilmemiz için testosteron(erkeklerde baskındır), östrojen(kadınlarda baskındır), dopamin, norepinefrin (noradrenalin), serotonin, oksitosin ve son olarak vazopressin hormonlarının salgılanması gerekir. Birçok hormon bütünleştiği için biz kendimi karmaşık bir duygu içinde buluruz. Şimdi bu hormonların vücudumuzda ne işlere yaradıklarına bakmaya çalışalım.

Testosteron, östrojen : karşı cinsiyete şehvet, arzu ve istek duymamızı sağlar ve vücudu cinsel birleşme için hazırlar.

Dopamin: Vücutta mutluluk ve huzur hissi uyandırır. Tekrar tekrar aşık olma isteğimiz bu güzel duygulardan kaynaklanır.

Noradrenalin : Strese karşı vücudumuzu korur. Bu hormon sayesinde kalp atışlarımız hızlanır, mide ve bağırsaklarımız gevşer, ağzımız kurur, kaslara giden kan miktarı artar. Bu yüzden aşkı kalp ile bütünleştirmişler ve aşık olanlar "sanki içimde bişeyler oluyor" derler.

Serotonin : Bir çeşit mutluluk hormonudur. Ancak karşımızdaki kişiyi takıntı haline getirmemize sebep olur. Bu hormonun çokluğu obsesif-kompülsif davranış bozukluğuna sebep olur. Bu yüzden aşık olduğumuzda başka kimseyi gözümüz görmez.

Oksitosin : Bağlılık duygumuzu güçlendirerek eşimizden ayrılmamamızı sağlamaktadır.

Vazopressin : Tıpkı oksitosin gibi vazopressin de uzun dönem bağlı kalmayı sağlayan hormondur.

Aşk, cinselliği sağlaması ve garanti altında alması için beynimizin bizim için yaptığı şeylerden bir tanesidir.

"Peki bu yukarıda anlattığımız hormonlar ömür boyu mu salgılanıyor" Hayır tabii ki bu hormonlar karşımızdaki kişinin davranışlarına, bize yakınlığına, görüşme sıklığımıza göre değişiyor. Bu hormonlar daha demin bahsettiğimiz olaylarla 6 ay ile 3 yıl arasında değişen bir süre zarıfda azalıyorlar. Çiftler ayrılmasalar bile birbirine duydukları duygu yoğunluğu azalır. Aslında evlilik aşkı öldürür denmesinin sebebi de bu yüzdendir.

Aşk ile seks ilişkisi bizim tabularımız ile alakalıdır. Ancak içinde seks olmayan bir aşk içinde eksik bir şey kalmış olan aşktır. Aşk cinsellikten haz almayı garantiler.

Şöyle bir düşünelim. Aşkı anlatan fotoğrafları inceleyelim. Hepsi ya birbirine dokunurken, öpüşürken, el ele tutuşurken görürüz. Hep karşı tarafa gülümseyen mutlu bir yüz şekliyle karşılaşırız. Hiç ayrı ayrı oturan kişilerin birbirlerine aşık olduğunu göremeyiz. Siz istemeseniz bile beynimiz bu olaylara iter bizi. Hiç kimse ben aşığım(gerçekten aşık) ancak cinsel anlamda birşey hissetmiyorum diyemez. O zaman bu aşk değildir. Bu aşkın kimyasına aykırı birşeydir.

Aşık olduğumuz kişi genel anlamda bizim zıt karakterimiz olan kişidir. Çünkü birbirimizi tamamlamak kendimizdeki eksiği karşımızdaki ile tamamlamak isteriz.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.