Bugün Günlerden Aşk! Yeni Ben, Yeni Bir Bakış Açısı…

Merhaba Canlarım…Ben bugünün ilk konusunu aşk olarak seçtim…biliyorum pek huyum da değildir ama en son geçen sene aşk hakkında yazdığım bir Bence’yi okuma fırsatı bulunca durup bir düşündüm. Dedim ki, “O zamanlar güzel yazmışım da şimdiki Berfin aşk hakkında ne düşünüyor?” Düşündüm, durdum, sonra bir daha düşündüm ve en son yeni bir bakış açısıyla (öyle umuyorum) bir Bence yazmak istedim. Umarım beğenirsiniz :) ⭐️

Efendim, velhasılı ben çoğunuza göre daha genç ve küçük biriyim. Olur ya aşk hakkında deneyimsiz olabilirim, şahsen hayatımda bu duyguyu bir defa tatmış biri olarak ne yazabilirim ki diye düşünmek yerine ne düşünüyorsam onu yazmayı uygun buldum. Hem aşk hakkında bilgi sahibi olmak için çok kez aşık olmak mı gerekir?

*GELELİM ŞU AŞKA…

Garip şey bu aşk, bunu kabul etmeliyim sanırım.
Ben aşka yanaşmayalı uzun zaman oldu. Bazıları pes etmez doğruyu bulana kadar bu duyguyu yaşar, bazıları da korkar yaşamaktan. Ben korkanlardan olduğumu itiraf etmeliyim.
İnsanın kalbi de aşk kadar garip tabii! Aşka susuyor, içinizi yiyor.

‘Aşık olmak istiyorum!’ diyor size.

İşte tam burada birçok insanın ayrımını yapamadığı bir şey oluyor…bu aşk mı yoksa aşık olma ihtiyacı mı?

*AŞK MI AŞIK OLMA İHTİYACI MI?

İnsanız, içimizi dolduran, kıpır kıpır eden bir şeyin ihtiyacını hepimiz yaşıyoruz. Her ne kadar uzaklaşsam, kaçsam ve belki de çok kez aşık olma fırsatını kaçırmış olsam da benim de bir yanım aşkın o güzel hissini tatmak istiyor. Sevdiğinin gözlerine bakmak, onunla yatmak onunla kalkmak, bir sesine dünyaları verebilmek…ve evet ses önemli!

Hatırlamıyorum ne zamandı…gerçi uzun zamandı ama biraz hikayeleştirme isteğimi siz mazur görün. Uzun zaman önce karşıma biri çıktı, o zamanlar değil aşık olma isteği nefes almaya bile istek yoktu içimde. Bilirsiniz başınıza bir iş geldiğinde peşinden bin iş gelir, hayat yük bindirmeye bayılır! İşte tam o zamanlar karşıma çıkmıştı bu şahıs…ama ne şahıs! Okuyamayacak olsa da ben buradan mutluluklar dileyip anlatmaya devam edeyim. Huyu huyuma bir insana aşık olmanın benim için daha iyi olacağını düşünür dururdum ama karşımdaki benim zıttım! Öyle ufak tefek zıtlıklar da değil üstelik. Ben ak desem o kara der, ben yanlış desem o doğru der, tersime gitmeye yemin etmiş sanki. Anlatırken kelimeleri güzel seçecek olursam yanlış anlaşılmasın içimde bir his kaldığından değil ben kelimeleri güzel seçerim o yüzden.

Eskiden bana göre aşk; uyum, anlaşma, her konuda ortak olabilmekti.

Bizi gören inanılmaz uyumlu, anlaşabilen bir çift sanırdı. Tabii ortada fol yok yumurta yok, karşılıklı bir hoşlanma. O zamanlar durup şunu dediğimi hatırlıyorum:

“Yahu adamla akla kara gibiyiz, nasıl olur da bizim için ‘uyum’ gibi absürd bir kelime seçerler?”

O zaman anladım ki aşk sadece uyumdan ibaret değilmiş.

‘Ee Berfin madem öyle niye hayatımda ilk defa aşık oldum diyorsun?’

Aşık olan ben değilmişim, oymuş. Benimki aşık olma isteğinden başka bir şey değilmiş o zamanlar. O da bunu anlamış olacak ki uzun uzun konuştuk ama anlatmayı burada bırakayım, gerisi özel! 🙃

Aşkı sadece uyum, anlaşabilmek, her konuda aynı fikirde olabilmek sanan Berfin’e, aslında uyumsuzluğun ve dozunda anlaşmazlığın da aşkın bir parçası olduğu şoku!

Sonrasında çok düşündüm, ettim. Geçmiş hüznümden dolayı hâlâ daha aşka karşı küçük bir engel kursam da bu duygunun güzel olduğunun ve her insanın defalarca yaşayabileceğinin farkındayım…belli mi olur belki tekrardan yaşama şansını yakalarım! Tabii umarım bu aşkın kıymetini bilebilir, hakkını verebilirim çünkü aşka karşı sorumluluğumuz büyük.
Aşk; evrenin ilk hâllerinden beri var olan bir şey. Bitmeyecek olan bir duygu. Yaşayanlara bolca mutluluklar, yaşamayanlara ise bir an önce yaşamaları için güzel dilekler gönderiyorum!
Ve sizi çok seviyorum…❣️