Değer Verdiğimiz İnsanlarla İlişkilerimizin Bitişi: İnan Kuzum Hiç Beklemediğin Anda Oluyor!

Bazen hayatımızdaki her gün gördüğümüz değer verdiğimiz o insan, sanki hiç gitmeyecekmiş ya da "ne olursa olsun zaten seviyoruz, arkadaşız" vb. lafların arkasına sığınarak ağızlarına geleni, her şeyi söylüyor ya da söylüyoruz. O laflar, o davranışlar bize veya karşımızdakine birer birer yara açtırıyor ve muhtemelen o yaraları görmüyoruz, görürsek özürler dileniyor, sözler veriliyor ve yola devam ediyoruz. Sonra ne mi oluyor?

Ya elini verip gönlünü ya da ömrünü kaptır!

Eğer cidden bu sözleri tutarak, dikkat ederek; sevgiden ziyade karşındaki insanı da birey olarak görmeye başladığında bu ilişkiyi devam ettiriyorsun. Ama “Ya zaten seviyoruz” deyip hala o söz verilmelere rağmen, çatışmalar devam ediyorsa...

Belki de sorun bendedir...

Sorunu kendinizde aramaya başlar ve onun gibi olmaya çalışarak düzelmesini beklemenin faydasız olduğunu görürsünüz. İşte orada artık karşındaki seni ne kadar severse sevsin yanında durmak için ‘’belki düzelir, belki bende de sorunlar vardır’’ düşüncelerine ne kadar dalarsanız dalın “o insanın size açtığınız yaralarla zaten değersizleştirilip” yok edilmeye başlanıyorsunuz.

Peki İlişkiler Bu Noktaya Nasıl Geliyor?

• Ben Dili ve Sen Dili

En ufak bir problemde bile sen dilini kullanmak; sürekli "sen böylesin şöylesin" ile başlayıp karşılıklı kılıçları çektirmek zorunda olan tartışmalara hatta savaşa dönmesi… Oysa "ben bu davranışından dolayı kötü hissettim" vb. cümleler kullanmak sorunu aramıza sokmaktansa karşımızdaki kişiyi yanımıza alıp sorunu önümüze koymamıza yarar; yani bu sorunu beraber atlatırken birbirinize zarar vermeden destek olmanıza yardımcı olur.

• Milletten Bize Ne!

Burada demek istediğim ilişkinin kıyaslanması değil en azından neden bu kadar kavga ediyoruz, tartışıyoruz; bak aslında böyle davranmayı deneyebiliriz için bir örnek göstermek. Yoksa her ilişki kendine mahsus ama zararla dolu, karşımızdakine kulağımız tıkalı davranarak da bir yere kadar oluyor.

Ama işte ne kadar bunlar anlatılmaya çalışılırsa çalışılsın, ne kadar çaba verilirse verilsin; eğer karşınızdaki insanı uyarmanıza rağmen kulağını tıkarsa, geçmiş olsun; sizi ilişkiniz içinde yalnız bıraktı. Hatta bu ilişki bitince de siz suçlanmaya başlanılırsınız ve genelde oradaki kişiyle kavga etmeye, tartışmaya bile girmek istemezsiniz. Çünkü oldukça yorulmuş ve o sizi anlayasınız diye sürekli çırpınmışsınızdır zaten ama artık darağacı ipi boynunuzdadır.

Geriye de ilişki başında söylenen daha sonrasında ilişkinin nasıl bittiğine dair de kullanılabilecek şu muhtemel son kalır: İnan kuzum hiç beklemediğin anda oluyor...