Sevdiğini Kaybedince İnsan Gerçekten Biter Mi?

Hayatına birini aldın ve onu o kadar çok sevdin ki! İçinden "tamam hayat arkadaşımı buldum" düşüncesiyle hayata pozitif bakmaya başlıyorsun ve mutluluklar saçıyorsun etrafa.

Bir zaman geçiyor...

Artık o yok!!!! Aman Allah'ım! "O olmadan ne yapacağız nasıl gidebilir ve nasıl bu hale geldik" diye kafanı ellerinin arasına alıp ağlıyorsun. "Tamam ya hayat benim için bitti, onsuz olmaz! Zaten neresi doğruydu ki bu hayatın, hayat dediğin şey mutsuzluktan ibaret, kim mutlu olmuş da biz mutlu olalım." düşünceleri kaplıyor içini ve hayata negatif bakıyorsun. Her şey karardı senin için ve o artık yok!

Oyun bitti...

Peki gerçekten de o gidince her şey bitti mi?

1. Rüyandan uyanma vakti geldi!

Herkesin sevgisine saygı duyarım ve dünya hatta sen bile sevgi ile yaratıldın. Her canlının sevgiye ihtiyacı vardır şüphesiz! ama biten bir son için ne diye sonu gelmişi düşünürsün? ve neden ölmüşsün gibi, hep o insandan ayrılma zamanını, her gün yaşarsın aklında? demesi kolay tabi, sen gel yaşa bir de! diyorsun şu an bunu okurken bana. Biliyorum bu depresyonu desem ve bizzat çok sevdiğim insan için 3 yıl bu acımla yaşadım desem sana. Ne dersin? Bence şu an ilgin bana odaklandı ve okumaya devam ediyorsun. Şaka değil 3 yıl! Ben bizzat yaşadım bunu dile kolay söylemesi. Bana kalırsa kendimi ve zamanımı boşa heba etmişim. O yüzden sana bu uykundan uyan diyorum ama Nasıl?

2. Hayat bir insandan ibaret değil!

O insandan neden ibaret değil anlamıyorum? diyeceksin. Çünkü içinde yaşadığın ayrılık acısı sana bunu düşündürüyor ve şu satırlarımı okurken bir ilaç gibi iyi gelmesini bekliyorsun. Biliyorum insan bir hastalık gibi ilacını arıyor bu aşk acısının ve sana belki bu yazdığım maddeler iyi gelebilir. O maddeler şunlar;

- Hayat bir insandan ibaret değil gerçekten de. Şimdi şöyle bir düşünmeni istiyorum. Şu zamana kadar hayatına (arkadaş, akraba, aile vb.) kaç insan girdi? ve kaçı şu an senin hayatında? düşündüğünde fark ediyorsun ki birçok insan hayatında yok ve onlar olmadan yaşayabiliyorsun dimi! Temel ihtiyaç değiller ve sana oksijen vermiyorlar. En sevdiğin insan bile aslında sana bir hayat vermiyordu. Zaten bu hayat sende vardı ve hayatını o vermedi sana.
- Sevdiğin olmadan önce de yaşıyordun ve sonrasında da yaşayacaksın. Sadece sen bu gerçeklik algısını unuttun ve inanmak istemiyorsun.
- Eee ama onsuz acıyor sol yanım? bu zamana kaç tane acı geldi geçti bu mu geçmeyecek?

Gel sana yaptığın hatalardan ve önerilerimden bahsedeyim :)

3. Stalk yaptığın için kendinden utanmalısın!

Sen acaba hasta mısın? Hayatımda en garip baktığım olaylardan biri de stalklamaktır. Biten bir ilişkide, bir insan ne diye kalkıp inatla o insanı takip eder? Bu merak değil, hastalıktır. Bağlandığın için o insandan kopamadığın için gizli gizli takip edip haberini alıyorsun ve bu sana bir şey katmıyor aksine zamanından çalıyorsun! Öncelikle bu hatandan vazgeç yoksa kendini yıpratmaktan vazgeçemezsin. Yazık değil mi sana?

4. Ya bu acının ilacı yok mu abi?

Evet ilacı var. "Eee ne duruyorsun söylesene, 4. madde mi söylüyorsun?" hazırsan söylüyorum. Tek bir ilacı var o da ZAMAN. Acında en büyük rol oynayan zaman olacak ve sen "ya ne zamanı, zaman olsa geçerdi şu ana kadar, süresi ne kadar ki?" diyorsun. Bir süre zarfı yok ama ilerleyen aylar ve yıllarda anlayacaksın zaman ilaç gibi geliyor insana :)

5. Kalbindeki acını gayretinle yenmek!

Kalp, aslında tam da kalp değil! onun işi sadece kan pompalamak ve insanı yaşatmak ama o organ artık aşk, sevgi ile harmanlaşmış ki! sembolik olarak ben bile kalbi yenmeliyiz diyorum :D Her aklına gelince ve canın yandığında düşünmeye başla. Ne düşüneyim diyorsan?

- O insanın hafızanda mükemmel düşünerek yanlış düşünceni yen! O insan mükemmel değil illa sana karşı yanlışları, hataları ve söyledikleri ile kırdığı anlar oldu. Onu mükemmel görmeyi bırak!
- Kalbin acımıyor aslında! demiştim sana ya o organın öyle yetisi yok :D Sevme duyguların acıyor onlar da görünmeyen manevi duyguların ki bu yüzden kalbim yanıyor diye kendini depresyonun kucağına atma!
- Düşün, ilerde neler olurdu o insanla. Sence güzel bir hayat geçer miydi ve o doğru insan mıydı?
- Düşün, seni iplemeyen birisi için senin bu kadar ipleyip ölmen ne kadar doğru?
- Düşün, zamanın artık hayatında yer almayacak bir hiç uğruna boşu boşuna akıyor!

6. Kalksana! Parçaların etrafa dağılmış, topla onları!

Öyle dağılmışsın ki artık kalkıp parçaları toplaman lazım! İnsan bu depresyonla dibe düşer ama düşmenin de sonu vardır ve o noktada güçlü kalkmalısın! Hadi kalk ve önüne güzel hedefler koy, sana bir şeyler katacak hedefler ve bu adımı yaparsan inan bir gün dönüp iyi ki bunu yaptım diyeceksin. Bu madde hayatını değiştirecek nokta!!!!!

VE SON!

Bence'mi okuduğunuz için ve KS sitesinin bu Bence imkanını sunduğu için teşekkür ederim :) Yeni Bence'lerimde görüşmek üzere :)